Ne tako davno škola u Đulićima imala je i preko trideset đaka, a mještani ovog sela ističu da je to porazna činjenica i da bi pred ovakvim stanjem cjelokupno društvo trebalo dobro da se zamisli.
Oni objašnjavaju da su roditelji iz Đulića, zbog različitih okolnosti, djecu koja bi se mogla prebrojati na prstima jedne ruke, prepisali u škole u Andrijevici i Konjusima.
“Država i društvo u cjelini nisu preduzimali ništa u pravcu unapređivanja uslova za život u našim selima, a samim tim i zadržavanja mladih. Zato je danas tužno pogledati naše seoske škole od kojih se mnoge urušavaju, a neke se polako zatvaraju. Posebno je tužno pogledati školu u Đulićima u čiju je bravu, zbog opšte nebrige i drugih otežavajućih okolnosti, ove godine stavljen ključ. Prosto čovjeka zaboli duša kad se prisjeti nekih ne tako davnih vremena i uporedi ih sa ovim današnjim” – ističe mještanin Boban Đekić.
Permanentna obećanja da će se preko razvojnih projekata, valorizacije prirodnih resursa i modernizacije sela zaustaviti migracija stanovništva sa područja opštine Andrijevica ostala su, tako, samo mrtvo slovo na papiru.
O tome najbolje govore informacije o stanju u obrazovanju, na osnovu kojih se da zaključiti da je broj učenika na seoskom području desetkovan u raniji period. Podaci govore da se u brojnim selima, zbog nedostatka učenika, zatvaraju školske zgrade, na šta ukazuju i gašenje područnih odjeljenja koja su egzistirala u okviru Osnovne škole “Milić Keljanović” iz Konjuha.
Čak i u klupama matične škole u Konjusima trenutno se nalazi svega tridesetak učenika. Mještani ukazuju da napuštene školske zgrade u Potkomovlju svjedoče da pojedina sela ostaju bez života.
“Radio sam kao učitelj u Jošanici više od 30 godina. Tu sam, kao mještanin, zaradio i penziju i dobro se sjećam kada su naša sela bila puna naroda. Ova škola je nekada brojala i do 60 učenika, a matična u Konjusima i do 300. Sada je škola u Jošanici urasta u korov, tako da su ostala samo sjećanja na vremena kada se na ovim prostorima sve orilo od dječije graje” – kaže Tomislav Fatić.
I podaci posljednjeg popisa stanovništva potvrdili su da se Andrijevica suočava sa izraženom migracionim kretanjima. U ovoj opštini u odnosu na popis iz 2011. godine evidentirano je preko 20 odsto manje stanovnika. Naime, ova opština je prije 14 godina brojala 5.071 stanovnika a danas 3.978.
Da je stanje po ovom pitanju zaista alarmantno, ukazuje situacija u selu Konjuhe. Naime, ovo mjesto je 1948. godine, sa mjesnimm centrom Brod, i sastavnim djelovima koji se zovu Dulipolje Mimiće i Alje, brojalo blizu 700, a 1961. godine 532 stanovnika. Statistika govori da je broj stanovnika u Konjusima 1981. godine iznosio 309, 2003. godine 134, a 2011. godine 89. Danas, prema podacima popisa iz decembra 2023. godine, u Konjisima tokom čitave godine živi nešto više od pedeset stanovnika.
U gradskoj Osnovnoj školi “Bajo Jojić” na kraju prošle školske godine, sa svim područnim odjeljenjima, bila su svega 334 učenika. Taj broj je četiri puta manji u odnosu na perod od prije četiri decenije. Da broj učenika iz godine u godinu opada naročito u područnim odjeljenjima konstatovano je nedavno na sjednici lokalnog parlamenta na kojoj se raspravljalo o radu obrazovnih ustanova u opštini Andrijevica.
“Statistika nedvosmisleno ukazuje da u našoj opštini iz godine u godinu opada broj učenika. Posebno zabrinjavajući je sve manji broj đaka u područnim odjeljenjima u našim selima. Da se primijetiti da tome doprinosi i to što roditelji sa seoskog područja sve više djecu upisuju u gradsku školu iako se u brojne seoske škole ulagalo dosta u cilju modernizacije objekata i procesa nastave” – kazao je direktor gradske Osnovne škole “Bajo Jojić”, Branko Kastratović.
Tako je i staro kameno zdanje seoske škole u Đulićima modernizovano, sa dozidanim spratom. Od ove jeseni zaključano, samo će propadati kao i mnoga druga zdanja nekada znamenitih seoskih škola.
