Organizacija Amnesti Internešnl navela je da Mohamadiju nije bilo omogućeno adekvatno pravo na odbranu, te da je priznanje iznuđeno tokom ubrzanog sudskog postupka koji, prema njihovim tvrdnjama, nije ispunjavao standarde pravičnog suđenja.

“Njegovo pogubljenje je otvoreno političko ubistvo, dio obrasca Islamske Republike da cilja sportiste kako bi ugušila neslaganje i zastrašila društvo, kao što je bio slučaj sa Navidom Afkarijem i drugima koji su pogubljeni uprkos međunarodnim apelima”, rekao je Nima Far, aktivista za ljudska prava i iranski borilački sportista, stručnjak za vrhunsko rvanje i dodao:

„Međunarodni olimpijski komitet (MOK) i Svjetska rvačka federacija (UWW) trebalo je odlučno da intervenišu javnim ultimatumima, uz prijetnju momentalnom suspenzijom Nacionalnog olimpijskog komiteta Irana i njegovih saveza, ukoliko do pogubljenja dođe, umjesto oslanjanja na neefikasnu tihu diplomatiju, imajući u vidu njihove obaveze da štite sportiste od politički motivisanog nasilja.“

Prema podacima organizacije Iran Human Rights, sva trojica osuđena su na smrt nakon procesa zasnovanog na priznanjima dobijenim mučenjem.

Iranske vlasti su izvršile pogubljenje uprkos upozorenjima Stejt dipartmenta i apelima međunarodne javnosti.