U opširnom tekstu, Kapil Komiredi navodi da Vučića na Zapadu obično opisuju kao poslušnika predsjednika Rusije Vladimira Putina, ali da je stvarnost sasvim drugačija.

“Vučićev izazov je bio da izbalansira između Rusije, koju Srbi poštuju kao zaštitnicu, i svojih napora za dublju integraciju u Evropu”, ističe se u tekstu.

Ocjenjuje se da ono što izaziva ljutnju u Evropi nije toliko Vučićeva navodna lojalnost Rusiji koliko njegova sposobnost da se nosi sa rivalstvom između Zapada i Rusije, na taj način što sarađuje sa više strana.

Ističe se da Srbija ima razvijenu saradnju sa Kinom, da privlači 96 odsto svih kineskih stranih direktnih investicija na Zapadnom Balkanu i da je nedavno Peking prodao Srbiji hipersonične rakete po sniženoj cijeni, a da Beograd istovremeno sarađuje i sa Indijom.

Komiredi navodi da je prošlog mjeseca u Nju Delhiju, na velikoj konferenciji o vještačkoj inteligenciji, Vučić toliko impresionirao premijera Indije Narendru Modija da je indijski premijer, prema riječima njegovih pomoćnika, dan nakon sastanka sa Vučićem, naložio zvaničnicima da pronađu datume za zakazivanje posjete Beogradu.

Osude i realnost

Autor navodi da zapadna štampa Vučića rutinski prikazuje kao oličenje srpskog ultranacionalizma, kao i da se na Srbiju gleda sa sumnjom zbog toga što se nije pridružila sankcijama protiv Rusije, dok se Vučić osuđuje zbog pojavljivanja u Moskvi na obilježavanju Dana pobjede, ali da je realnost drugačija.

Ističe se da je među Vučićevim najžešćim kritičarima ruski nacionalistički filozof Aleksandar Dugin, koga Putin očigledno poštuje.

U tekstu se takođe ukazuje da se na Zapadu Srbija često prikazuje kao zemlja u kojoj vladaju nacionalizam, nezadovoljstvo i tiranija, da se njena istorija pojednostavljuje, a njene suprotnosti ignorišu.

“U mnogim aspektima, označavanje Vučića kao diktatora je trijumf samoljubive zapadne kaste koja nastoji da nadomjesti sopstveno zbližavanje sa globalnim tiranijama tako što svakog evropskog lidera koji odbije da se pokloni njenoj uzvišenoj slici o sebi naziva diktatorom”, navodi se u tekstu.

Ukazuje se da, međutim, u Srbiji postoji pluralizam i da zato označavanje Srbije kao autoritarne ne odgovara stvarnosti.

“Srpski mediji uživaju stepen slobode na kojem bi joj pozavidjela, recimo, Indija, najmnogoljudnija demokratija u svijetu. Liberalni časopis poput srpskog nedjeljnika Vreme je rijetkost čak i u zrelim demokratijama”, naglašava se u tekstu.

Srbija kroz istoriju i sad

Podsjeća se da su Srbi bili okosnica partizanskog otpora nacistima u regionu prepunom kolaboracionista i da su se suprotstavili odluci Jugoslavije o pristupanju Trojnom paktu Njemačke, Italije i Japana 1941. godine.

Autor ističe da je Vučić izuzetno vješt političar i da Srbija pod njegovom vlašću ne odgovara lošoj slici kako se ponekad predstavlja na Zapadu, da je riječ o zemlji koja je još u procesu razvoja, ima teškoća i podjela, ali ipak napreduje.

U tekstu se naglašava da je Vučić, više od godinu dana nakon početka protesta zbog pogibije 16 ljudi u padu nadstrešnice na Železničkoj stanici u Novom Sadu, i dalje najpopularniji političar u Srbiji.

Navodi se da bi, prema anketi Ipsosa iz januara, da su izbori održani tada, Vučić dobio ubjedljivu većinu glasova.

Ekonomska politika

Autor ukazuje da je Vučićev uspjeh djelimično rezultat i ekonomske politike i podsjeća da je, kada je Vučić stupio na dužnost 2014. godine, Srbija bila “fiskalni invalid”, sa stopom nezaposlenosti od 21,3 procenta, a da je danas taj broj oko devet procenata.

Ističe se da je u istom periodu BDP porastao sa oko 45 milijardi dolara na više od 80 milijardi dolara u 2024. godini i da se očekuje da premaši 100 milijardi dolara do kraja ove decenije.

Ukazuje se da rast Srbije nije samo industrijski već i tehnološki, da je Srbija postala regionalno tehnološko središte, da IKT sektor čini oko 10 procenata BDP-a, a izvoz softvera se približio rekordnih 4,5 milijardi dolara u 2025. godini.

Autor navodi da su urađene stotine kilometara novih auto-puteva i da su milijarde stranih investicija preoblikovale sliku zemlje, a da su za građane koji se sjećaju ekonomske oskudice i političke nestabilnosti ove činjenice od velikog značaja.

Ukazuje se da je sukob na Bliskom istoku ova dostignuća istakao u prvi plan i navodi da je Vučić građane u obraćanju uvjerio da zemlja ima rezerve nafte i gasa dovoljne za nekoliko nedjelja ukoliko dođe do prekida snabdijevanja.

Izazovna godina i prognoze za budućnost

Autor teksta piše i da predsjednik Vučić ima zastrašujuću sposobnost da predviđa budućnost i da je predvidio početak sukoba na Bliskom istoku.

“On posjeduje, kako jedan susjedni balkanski političar primjećuje sa dozom zavisti, ‘nevjerovatnu sposobnost da obrađuje informacije i uočava trendove’ prije nego što se pojave”, navodi se u tekstu.

Dodaje se da je prošla godina bila najizazovnija otkako je Vučić došao na vlast 2014. godine i naglašava da je za vrijeme protesta Vučić sa istrajnošću čuvao red.

“Njegov prioritet nije bio samo da preživi previranja već i da osigura da njegovo nasljeđe ne bude izbrisano”, naglašava autor teksta.

Dodaje se da je Vučić tokom protesta, kako su tenzije rasle, pozivao na uzdržanost i navodio da su mnogi demonstranti bili “dobronamjerni”, kao i da je naložio vlastima da ne koriste prekomjernu silu.