Doktor Bajić ukazuje da problem sa uklanjanjem otpada u našoj državi, posebno u dijelu njegovog paljenja, odnosno paljenje neiskorišćenih guma.

„Imamo velika odlagališta tih guma, imamo da kažemo jednu ekološku bombu koja se povremeno aktivira i koja nažalost utiče na zdravlje svih nas bez obzira koliko blizu živimo samog odlagališta otpada i mjesta gdje otpad gori, zato što u zavisnosti gdje se kreću vazdušne mase, jedan dio dođe do svih nas“, rekao je Bajić.

Najveće posljedice trpe djeca, čiji je imunitet u razvoju, ali i respiratorni organi, jer dišu više nego odrasli, aktivnija su, više borave na otvorenom prostoru i akumuliraju dugogodišnje štetne materije.

„Ono što treba da se tu dodatno potencira jeste da te čestice na sebi mogu da nose određene hemikalije, od teških metala, preko policikličnih, aromatičnih ugljenvodonika i drugih hemijskih jedinjenja, ne znači ništa da ih imenujem, ali koja su dokazano kancerogena. Oni uđu u jednom trenutku u naš organizam i tu stoje u zavisnosti od našeg zdravstvenog stanja, načina života i ostalih navika doprinose ukupno našem zdravlju i smanjuju naše, očekivano trajanje života u smislu da ranije umiremo zbog toga što se izlažemo tim materijama“, naglašava on.

Sve ovo predstavlja kriminalnu djelatnost, koju, prema riječima doktora Bajića, treba sankcionisati, odnosno napraviti takve mehanizme da se uklanjanje otpada njegovim paljenjem onemogući.

„Imamo saobraćaj kao značaj izvor zagađenja, imamo individualna ložišta i kolektivna ložišta, u nekim gradovima koji takođe doprinose tome i mi, imamo jednu situaciju gdje imamo i paljenje otpada i paljenje guma, kao potpuno nepotrebnu i nepoželjnu aktivnost naročito u sredinama gdje je organizovan sistem uklanjanja i odvoženja otpada. Imamo nekoliko zakona i propisa koji to striktno brane i ograničavaju. Međutim mogu reći da u odnosi na sadašnju situaciju, te kazne su i niske, a sa druge strane mi i ne pamtimo neke slučajeve da je neko nešto naročito kažnjen ili je proveo u zatvor“, dodaje Bajić.

Jedna guma gori gotovo čitav sat, te možete zamisliti koliko čitava gomila, ukazuje Bajić, a njih ne možete ugasiti vodom, mora da se oduzme vazduh da bi došlo do gašenja, što je dugotrajan proces

„U samoj proizvodnji guma da bi one bile fleksibilnije i da bi izdržale različite vremenske uslove moraju se koristiti hemikalije kojih je većina toksična. Samo odlaganje guma na odlagalištima je rizik jer se vremenom degradiraju, urušavaju i kiše ispiraju te hemikalije koje ulaze u zemlju u podzemne tokove. Mi znamo da živimo na kraškom terenu da su naši podzemni tokovi povezani“, navodi on.

Najčešći uzroci smrti u našoj državi, a mogu biti u vezi sa hemijskim jedinjenjima iz vazduha, su moždani udar, srčani zastoj, tumori pluća.

„Za sva tri najvažniji faktor umiranja povezan je zagađenjem vazduha. Nažalost u zimskim ali i u ljetnjim mjesecima, kad imamo šumske požare, kad imamo veliki broj auta. Lako je u statistici provjeriti, ja sam čuo neke poražavajuće podatke da u odnosu na broj stanovnika mi imamo na svakog drugog čak po jedno registrovano auto. A vidimo koliko je i neregistoravnih, dakle mi smo postali zemlja koja je postala rezervoar polovnih automobila“, ističe on,.

Napredak u suzbijanju ovih pojava bi bio realan ukoliko bi neko moga da isprati kada i gdje se ovakve aktivnosti odvijaju.

Trenutno najveću ulogu igraju građanski aktivisti koji su na terenu, snimaju i slikaju, prenose medijima i dižu svijest o opasnosti po zdravlje od ovakvih pojava, za šta im se Institut posebno zahvaljuje, zaključuje dr Bajić.