Niko stoga, piše BBC, nije očekivao oštar portret ove zvijezde, prenosi CdM.

Ipak, iznenađuje što su napravili tako bezličan i jedva kompetentan televizijski film nalik dnevnom programu, ocjenjuje britanski mediji.

Hronološko tumaranje kroz Džeksonovo vrijeme u grupi Jackson 5 i njegov kasniji solo uspjeh, narativ filma zaustavlja sredinom 1980-ih, prije nego što je bio optužen za zlostavljanje djece (i oslobođen po svim tačkama optužnice), i uklanja iz priče sve što bi se moglo smatrati spornim. Uklanja i sve što bi se moglo smatrati dramatičnim.

Ono što ostaje jeste scena za scenom u kojoj moćnici iz muzičke industrije govore Džeksonu koliko je nevjerovatno talentovan, i njegov užasni otac (Kolman Domingo, jedva prepoznatljiv ispod prostetičke šminke) koji se šunja unaokolo poput zlog goblina i sikće: „Sjeti se svoje porodice, Majkle!“

Šta god da mislite o Džeksonu, on je bio vođen željom da stvara spektakularnu i inovativnu zabavu, a film nema ništa od tog duha, piše BBC.

Njega samog igra njegov rođeni sestrić Džafar Džekson koji je vjerovatno izabran zbog fizičke sličnosti sa stvarnom osobom. Sigurno nije izabran zbog sposobnosti da izrazi emocije.

Kada nije na sceni ili u studiju za snimanje, Džekson se smiješi dok gleda televiziju sa majkom (Nia Long), smiješi se dok posjećuje bolesnu djecu u bolnici i smiješi se dok kupuje životinje za svoju privatnu menažeriju.

“To nisu moji kućni ljubimci, to su moji prijatelji“, smiješi se.

Kada pjeva „Billie Jean“, gledalac se pita kako je ovo slatko i gotovo svetačko nevina osoba mogla da napiše tako hitnu, paranoičnu i seksualno nabijenu pjesmu.

Ipak, Džekson je fascinantno višeslojan lik u poređenju sa sporednom postavom.

Majls Teler nosi stalni podsmijeh kao nepokolebljiv advokat, Džon Branka, koji je u stvarnom životu jedan od producenata filma.

A Džeksonova braća su zaboravna – čudno zaboravna, s obzirom na to da su neki od njih takođe producenti filma.

Njegova sestra Dženet Džekson potpuno je izbačena iz priče koja traje više od dva sata.

Glavni producent ove hagiografije je Gejam King, koji stoji iza još jednog pop biografskog filma, “Boemska rapsodija“.

Ali dok je taj film osvojio četiri Oskara, „Majkl“ je mnogo vjerovatniji kandidat za Zlatnu malinu, smatra BBC.

BBC piše da dijalog ima svu nijansiranost saobraćajnog znaka, a vizuelni elementi su toliko bez stila da su čak i rekonstrukcije Džeksonovih revolucionarnih spotova i koncerata uspavljujuće.

Film je, dodaju, zamišljen kao omaž Majklu Džeksonu osobi, ali predstavlja ozbiljnu uvredu za njega kao umjetnika, prenosi CdM.