O istorijskom obraćanju Vučića građanima Crne Gore

Knežević je istakao da su predsjednik Vučić, ali i cijela Srbija sa svojim razvojem i samostalnom neutralnom vojnom politikom i izbalansiranim odnosima sa istokom i zapadom, u antisrpskom djelu Crne Gore probudio ozbiljnu frustraciju i komplekse.

“To što su očekivali da im Aleksandar Vučić dođe na proslavu obnove nezavisnosti i da da legitimitet pokradenom referendumu i da onih 33% Srba ili 185 hiljada građana dovede u istu ravan kao što ih dovodi Demokratska partija socijalista ili Đukanović da smo mi izdajnici jer smo glasali za zajedničku državu sa Srbijom – to bi značilo da je Aleksandar Vučić izdao svoje stavove i principe”, naveo je Knežević.

On je istakao da je Vučić u periodu oko referenduma bio itekako zaiteresovan za opstanak zajedničke države Srbije i Crne Gore.

” Znao je šta će se desiti – da će odmah poći Kosovo kada Crna Gora postane nezavisna i on bi sada izdao svoje principe i stavove koje je spominja i tada i sada. Nemam ja potrebe da branim i advokatišem Aleksandru Vučiću, ali neću ni ja da idem tamo – mislite da mene može neko da netjera da odem tamo i gledam Rikija Martina i proslavljam nešto protiv čega sam bio i proslavljam privatnu državu? To nije nezavisna Crna Gora i ja bih zamjerio Aleksandru Vučiću da je došao jer bi im dao legitimitet. Oni bi, vjerujte, više voljeli da dođe Aleksandar Vučić nego čitava Evropska unija i Ujedinjene nacije – jer bi na taj način poslali poruku “evo vam ga vaš Alekasndar Vučić, i on pozdravlja nezavisnu Crnu Goru”.

On je istakao da on nema namjeru da mijenja državno-pravni status Crne Gore, ali da Crna Gora ne može da bude antisrpska država i da će se za to boriti do poslednjeg daha.

“Mi smo se u deklaraciji pozvali na rezoluciju 1244 i pozvali premijera da vodi izbalansiranu spoljnu politiku jer Kosovo ne može da bude priznato kao država jer je ono sastavni dio Republike Srbije. Ipak, licemjerstvo dobija svoj vrhunac kada ministarstvo spoljnih poslova ili neko od naših visokih zvaničnika saopštava da podržava teritorijalni integritet Ukrajine i da je zabrinut za teritorijalni suverenitet Ukrajine u sukobu sa Rusijom. Imali smo fantastičnu “ekskurziju” gdje smo iznijeli stav da podržavamo teritorijalni integritet Ujedinjenih Araspkih Emirata – u redu, evo i ja podržavam, ali zašto ti ne podržavaš teritorijalni integritet Srbije?”, upitao je Knežević.

“Zamislite da ministar spoljnih poslova Srbije Marko Đurić dođe u Pljevlja i kaže “dolazim u Srpska Pljevlja i podsjećam na slavnu tradiciju iz Balkanskih ratova”, šta bi bilo? Tražili bi od Rutea avione da podigne i raketama da gađaju Đurića.

“Kokain najpoznatiji eksportski brend”

“Kokain i škaljarski i kavački klanovi su nam najpoznatiji eksportski brend. Mi imamo najbolji brend što se tiče izvoza, nekad je to bilo vino, pršuta. Mi danas kupujemo meso u Holandiji. Kupujemo u Holandiji, sušimo na Njegušima i govorimo da je njeguška pršuta. Mi u Crnoj Gori živimo paradoks i dokle god ga živimo mi ćemo imati ovakva pitanja koja dovode do potpune kontradiktornosti po pitanju politike”, istakao je Knežević.

O suštinskim problemima Crne Gore

On je takođe istakao i problem crnogorske trobojke, o kom je u više navrata govorio, ističući da je ona samo jedan od simbola srpskog naroda koje crnogorska vlada pokušava da ospori.

“Crna Gora ima jedan ozbiljan problem, a to je što njom upravlja ambasador Johan Satler, koji predstavlja evropsku delegaciju u Podgorici i to je čovjek koji na dnevnom nivou izdaje naređenja vlasti, ali i dobrom dijelu opozicije i to je čovjek koji generiše krize, a onda se pojavljuje kao spasilac u poslednjem trenutku da riješava te situacije. Takođe, ako pogledate odnos Crne Gore prema Hrvatskoj i ono što Hrvatska radi Crnoj Gori, postavlja se pitanje zašto naše ministarstvo vanjskih poslova nije poslalo makar jednu protestnu notu zbog toga?”,  naveo je Knežević.

On je istakao da je se u vrhu crnogorske vlasti nalaze veliki antisrbi i da je sama država u ozbiljnim problemima zbog ambicija po pitanju evropskog puta.

“Kad ćemo ući u Evropsku uniju, ko nama garantuje da ćemo ući 2029. godine čak iako zatvorimo sva poglavlja? Ja vam tvrdim i kad uđemo u EU, reći će da to više nije tema, reći će da se bavimo ekonomijom, frižiderima, pravima pingvina ili pelikana na Skadarskom jezerom, svima da se bavimo samo ne pravima Srba u Crnoj Gori”, istakao je Knežević.

Kako je dodao, Crna Gora nije nezavisna država, ona je privatna država.

“I čitav taj predreferendumski i referendumski tok je obilovao nepravilnostima, krađama, pronevjerama i čini mi se jednog prećutnog dogovora između Mila Đukanovića i tadašnjeg državnog vrha Srbije, kome uopšte nije bilo stalo do Srba u Crnoj Gori koji su želeli da žive u zajedničkoj državi”, istakao je on.

O referendumu o nezavisnosti Crne Gore

” Crna Gora nije nezavisna država, ona je privatna država. I čitav taj predreferendumski i referendumski tok je obilovao nepravilnostima, krađama, pronevjerama i čini mi se jednog prećutnog dogovora između Mila Đukanovića i tadašnjeg državnog vrha Srbije, kome uopšte nije bilo stalo do Srba u Crnoj Gori koji su željeli da žive u zajedničkoj državi.”

On je istakao da je omogućeno da na referendumu glasaju svi osim Srba.

“Svi koji su napustili Crnu Goru prije 30-ak godine, dominantno nacionalne manjine, našli su se u biračkom spisku da glasaju na referendumu. Oni koji su rođeni u Crnoj Gori, a prešli u Srbiju sticajem okolnosti, kojima su ostali u Crnoj Gori domovi, grobovi, imanja, porodice, pa i državljanstvo – nisu imali pravo glasa na referendumu”, kazao je Knežević.

On je istakao da su avionima Montenegro erlajnsa dovedene hiljade ljudi samo da glasaju na tom referendumu, ljudi koji se posle toga nisu nikad vratili u Crnu Goru.

” žNakon sticanja nezavisnosti stiže antisrpski narativ i stvaranje Crnogorca koji nema veze sa Srbijom. Priznali su Kosovo, zaboli nož u leđa bratskoj Srbiji, ubili srpski jezik kad su ga izjednačili sa jezicima manjina, onemogućili su nam da dobijemo dvojno državljanstvo, nismo imali i pravo da utičemo na himnu, da tražimo zastavu i do 2020. niste imali nijednog Srbina kao ministra ili predsjednika vlade, pa čak ni kao portira”, dodao je.

On je dodao da su “pobjedom” 2020. godine na vlast došli “neki Srbi”, ali da je situacija ostala ista, što se vidi i danas u svim atisrpskim potezima koje povlači državni vrh.

O pitanju Kosova

“Preko 85% građana Crne Gori se protivi odluci vlade iz 2008. godine o priznanju tzv. države Kosovo, a i sam Duško Marković, nekadašnji premijer je to veoma imperativno i drsko saopštio da su znali da se 85% građana protivi toj odluci, ali da su se oni ipak odlučili za to. Mi smo u nekoliko navrata upoznavali novu vladu da treba da otpočnemo temu otpriznavanja Kosova i nađemo neki kompromis, izbalansiranu spoljnu politiku, koja neće biti naslednica politike Mila Đukanovića. Ipak, pošto je Milojko Spajić nastavio da vodi spoljnu politiku u nekim segmentima još agresivnije nego što je to radila vlada Mila Đukanovića ili Duška Markovića, mi smo se odlučili da u skupštini opštine Zeta donesemo deklaraciju koja ima više jedan simbolički karakter, ali ono što je bitno, to je da je ovaj potez izazvao veliki potres, kako kod nas, tako i u regionu i ja vjerujem da će i ostale lokalne samouprave to uraditi tamo gdje Srbi većinski vrše vlast, a vjerujem da će opština Pljevlja biti sledeća koja će donijeti identičnu deklaraciju o povlačenju priznavanja lažne države Kosovo. To možemo očekivati i u Beranama, Kotoru, Herceg Novom i svuda gdje su Srbi dio izvršne vlasi, da bismo konačno donijeli i rezoluciju u skupštini Crne Gore, kojom bismo obavezali vladu, da povuče odluku o priznavanju Kosova”, naglasio je on.

Knežević je kazao da su vrlo svjesno pokrenuli ovu inicijativu jer smatraju da Srbi, kojih ima 33%, da srpski jezik koji je većinski u Crnoj Gori, ali i Crnogorci koji su bili protiv priznanja tzv. države Kosovo dobiju određenu institucionalnu satisfakciju, posebno u ovim vremenima, ali i regionalnom kontekstu, kada pogledate šta Hrvatska traži sve od Crne Gore na dnevnom nivou.

“Državna politika je manjinska po pitanju Kosova i Metohije, tamo smo često u Ulcinju umjeli da čujemo i UČK pjesme, da vidimo zastave, proslavljao se i Tači, država nije reagovala, a na Cetinju smo mogli da čujemo Tompsona i da vidimo da ljudi idu na njegove koncerte. Ako njima ne smeta da promovišu UČK i Tompsona i NDH ideologiju, zašto bi nama, koji predstavljamo 85% građana Crne Gore, bilo teško da pokušamo da kroz ove inicijative promijenimo ono što je najcrnja tačka u istoriji Crne Gore i najveća sramota koja smo mogli da priredimo prvo Crnoj Gori, a onda i bratskoj Srbiji”, dodao je.

Rekao je da ovo ne rade ni zbog Srbije ni zbog Aleksandra Vučića, na ovaj način vraćaju Crnu Goru samoj sebi.

“Niko ovo ne može nazvati performansom jer su izbori zakazani tek za jun 2027. godine. Da smo htjeli bilo šta da kalkulišemo, to smo mogli da radimo u maju ili aprilu 2027. godine. Imamo obavezu i prema našim ratnim veteranima koji danas žive ovdje, a koji su na Košarama i Paštriku branili našu zajedničku državu”, dodao je.

Knežević je naveo da se u Podgorici nikada nisu vodili razgovori o povlačenju priznanja lažne države Kosovo.

“Mi smo željeli da se povedu takvi razgovori, posebno posle 2020. godine kada je došlo do tzv. oslobođenja, jer je Krivokapić, koji se predstavljao kao 100% Srbin, je kampanju počeo i završio u crkvi i u hramu. Nema popa kog nije poljubio u ruku, nema pjesme koja nije bila o Kosovu, to je Danica Crnogovčevim ječala i po portama i pjesama o srpskom rodu, “dogodine u Prizrenu” i ostalo. Pokojni mitropolit Amfilohije sahranjen je sa grumenom zemlje sa Kosova i Metohije i grumenom zemlje iz Jasenovca i sad su svi to zaboravili i odjednom kažu da to koči naš evropski put i mi smo samo htjeli da razgovaramo sa gospodinom Spajićem na temu i Kosova i srpskog jezika i zastave i himne”, istakao je Knežević.

“Znate li vi da mi slušamo himnu Sekule Drljevića ratnog zločinca? Poslednje dvije strofe su državna himna i sad tu himnu će da puste na proslavi nezavisnosti prije nastupa Rikija Martina. Kakav je to paradoks da jednom od najvećih saradnika Ante Pavelića dajete priznanje,a onda dolazi da pjeva Riki Martin i da ga gleda njegov muž. Eto to je nažalost Crna Gora u kojoj mi danas živimo. I onda kada ja saopštim da će Zeta povući odluku o priznavanju Kosova, kažu da je to performans, a nije im performans što se vlada pretvorila u XXX produkciju gdje više ne znamo ko je s kim i ko je koga. To je izdajnička i korumpirana vlada u kojoj nažalost sjede i Srbi i dovoljno bi bilo da samo oni koji se nacionalno izjašnjavaju kao Srbi da kažu Milojku Spajiću: “Ukoliko ne otpriznaš Kosovo, mi napuštamo vladu” – situacija će se riješiti tako što će Milojko Spajić otpriznati Kosovo, ali među tim Srbima ima raznih.

“Pa je li normalno da tamo neke afričke zemlje, bez uvrede Mozambik, Burundi, Lesoto… imaju više osjećaja za čuvanje teritorijalnog integriteta i suvereniteta i međunarodnog prava i u Srbiji i u svijetu nego Crna Gora koja je bila u zajedničkoj državi sa Srbijom koja je vezana za Kosmet ništa manje nego Srbija. Metohija je bila u sastavnom dijelu Crne Gore do 1918. godine, kralj Nikola je pevao o oslobođenju Kosova i Metohije, Njegoš je posvetio “Gorski vijenac” ne samo Karađorđu, već i oslobođenju Kosova i kosovskim junacima. I sad neko iz Mozambika i Burundija ima više osjećaja za ovo pitanje nego crnogorska vlast u kojoj nikad nije bilo više Srba.

Goruće teme: Kosovo, odnosi Srbije i Crne Gore i položaj Srba u regionu

U fokusu najnovijih javnih nastupa Milana Kneževića bile su i oštre kritike na račun crnogorskih institucija, posebno povodom odnosa prema Srbiji i predsjedniku Aleksandru Vučiću, kao i pitanja položaja srpskog naroda u Crnoj Gori. Knežević je u više navrata isticao i da su odluke iz 2006. godine ostavile duboke političke podjele, uz ocjene da je neophodno preispitivanje pojedinih poteza donetih nakon sticanja nezavisnosti.

U tom kontekstu, Knežević je govorio i o inicijativama koje se odnose na lokalne odluke u pojedinim crnogorskim opštinama, među kojima je i Zeta, ocjenjujući ih kao početak šire političke dinamike koja bi, prema njegovim riječima, mogla da se nastavi i na višim nivoima vlasti.