Reagovanje Bojovića prenosimo integralno:
Nakon odbijanja predsjednika opštinskog odbora Nove srpske demokratije Milana Lekića da podrži inicijativu kojom bi se i u Pljevljima poništila odluka o priznanju tzv. Kosova, podsjećamo javnost da su odbornici Nove srpske demokratije u Zeti glasali za poništenje odluke o priznanju tzv. Kosova i da tada nisu postavljali pitanje dometa, već su se rukovodili programom svoje stranke i programom koalicije.
Lekić: Sačekaćemo rezultate inicijative u Zeti prije eventualne podrške u Pljevljima
Da bi se sprala ova sramota sa lica Crne Gore, odluku treba da donese Vlada, što znači da je ovo pitanje prije svega u rukama Vlade, u kojoj kolege Milana Lekića imaju veliki broj funkcija. Nije valjda da su predsjedniku OO NSD Pljevlja Milanu Lekiću i njegovim stranačkim kolegama važnije fotelje od pitanja kao što je poništenje najsramnije odluke o priznanju tzv. Kosova. Tim prije što smo zajedno protestvovali kada je režim na čelu sa DPS-om priznao tzv. nezavisno Kosovo. Stoga, ne želim da vjerujem da je odbijanje rukovođeno pozicijom stranke u vlasti i foteljama.
A što se dometa tiče, kada smo potpisivali koalicioni sporazum prilikom formiranja vlade, a onda i Barometar, znali smo da su ove odluke u rukama vlade. Mi smo upravo napustili Vladu zbog toga što premijer Milojko Spajić nije želio da inicira ustavne promjene kojima bi srpski jezik bio normiran kao službeni, niti želi da podrži inicijativu za dvojno državljanstvo, niti vraćanje trobojke. Nova srpska demokratija jeste ključni činilac vlasti u Pljevljima, ali i na državnom nivou, jer bez njih nema većine pa samim tim ona može da obezbijedi prolaz za ove inicijative, osim ako se ne plaši da će ih zamijeniti HGI, Mehmed Zenka, Sd, SDP…
Podsjećam takođe da su poslanici Nove srpske demokratije podigli ruku za trobojku, istovremeno znajući da njihove kolege iz PES-a to neće podržati, iako nisu više u koaliciji u Pljevljima zbog jasnih nacionalnih stavova Darija Vraneša.
Stav iz izjave gospodina Lekića: “Utisak je da je jedina posledica ove rezolucije eventualno narušavanje odnosa među komšijama iz Zete i Malesije”, ne zaslužuje da se posebno komentariše. Ona za sebe dovoljno govori o njegovoj logici kako 2026. godine kada si funkcioner vlasti treba pristupati nerješavanju najvažnijih pitanja srpskog naroda.
A kada je riječ o zabrinutosti Milana Lekića za eventualno narušavanje odnosa izmedju Zete i Malesije, zelimo da ga potpuno relaksiramo, jer su ovi odnosi uvijek bilo na jasnim nivoima dobrosusjedskih odnosa, kumstava, pobratimstava. Niti Zećani od Malisora traže da otpriznaju tzv. Kosovo, niti Malisori traze Zećanima da priznaju Kosovo. Ovo može samo da pokvari odnose izmedju NSD-a i PES-a, koji očigledno ne dozvoljava stranci koja u svom nazivu ima prefiks “srpski” da stvarnim uticajem i snagom koju ima u Vladi dominantno doprinese otpriznavanju tzv. Kosova na drzavnom nivou.
Logika da nema efekata odluke o poništenju priznanja tzv. Kosova koja je usvojena u Zeti i da neće imati efekata u Pljevljima je zapravo saglašavanje sa situacijom koju diktira PES a koja znači očuvanje tekovina DPS-a. To znači, prepustiti vremenu da se osnovna identitetska pitanja zatru i da se više nikada ne otvore.
Kad ovako javno oko esencijalnog pitanja imamo razmimoilaženja postavlja se pitanje da li koalicija Za budućnost Crne Gore i dalje postoji, zbog čega smatram da je potrebno da se i na ovu temu otvori rasprava i obave razgovori. Ako nemamo razumijevanje od naših koalicionih partnera, vjerujemo da ćemo imati razumijevanja od strane građana. Mi ovo radimo zbog građana koji nisu zaboravili ova opredjeljenja i koja su nam nametnuli da ih snažno branimo i da se za njih borimo.
Naglašavam, mi jesmo inicijatori, ali pozivamo i odbornike Nove srpske demokratije da ovu inicijativu potpišu, kao zajedničku, bez obzira na saopštenje predsjednika Opštinskog odbora Nove srpske demokratije u Pljevljima za koga vjerujem da nema podršku ni rukovodstva stranke, ni opštinskog odbora za ovakav stav.
