U deklaraciji se ističe da nadležnosti institucija RS treba zaštititi od prenošenja na nivo Bosne i Hercegovine (BiH), za koje se navodi da bi bilo suprotno Dejtonskom sporazumu i ustavnom uređenju.

Ističe se da bi bilo “neophodno kroz parlamentarne procedure na nivou BiH, što uključuje i poništenje niza odluka visokih predstavnika, vratiti dejtonske nadležnosti RS, a koje su joj mimo ustava i zakona oduzete uz svesrdnu podršku dijela međunarodne zajednice i unitarističkih snaga u BiH”.

Navodi se i da to “podrazumijeva i prestanak mandata OHR-a i visokog predstavnika i okretanje dijalogu i političkom dogovoru svih relevantnih političkih subjekata o budućnosti BiH”.

Deklaracija poziva na zaštitu imovine RS od prenošenja na nivo BiH, kao i na strože sankcionisanje zloupotreba u vezi s tim pitanjem.

U dokumentu je ukazano i na važnost zaštite kulturno-istorijskog nasljeđa, jezika, pisma, vjerskih objekata i drugih obilježja srpskog identiteta.

U deklaraciji se poziva i na dalje produbljivanje saradnje sa Srbijom na osnovu Sporazuma o uspostavljanju specijalnih paralelnih odnosa između RS i Srbije u ekonomskom, kulturnom, obrazovnom, infrastrukturnom, sigurnosnim i svim drugim sektorima.

“Njen cilj je da se još više ojača i učvrsti srpski nacionalni identitet i da RS i Srbija ostanu sigurni garanti opstanka srpskog naroda na ovim oduvijek turbulentnim balkanskim prostorima”, navodi se u deklaraciji.

Ističe se i da saradnja RS i Srbije nije usmjerena protiv drugih naroda ili susjednih država, već da ima za cilj jačanje srpskog nacionalnog identiteta i doprinos miru i stabilnosti.

Deklaracija nema pravno obavezujući karakter.