Razorni zemljotres koji je 15. aprila 1979. godine pogodio Crnu Goru ostavio je iza sebe hiljade porušenih objekata i desetine hiljada ljudi bez krova nad glavom. U godinama koje su uslijedile, obnova je predstavljala jedan od najvećih zajedničkih projekata tadašnje Jugoslavije.

Prema navodima koji se često iznose u javnosti, od 1979. do 1993. godine svaki zaposleni u Srbiji izdvajao je 0,50 odsto svoje plate za pomoć obnovi Crne Gore. Kako se tvrdi, na taj način mjesečno je prikupljano oko šest miliona evra, odnosno približno 72 miliona evra godišnje.

Srbija i njeni građani pokazali su nezapamćen primjer bratske solidarnosti kada je nakon razornog zemljotresa 1979. godine zvanični Beograd punu deceniju finansijski pomagao obnovu Crne Gore. Kroz obavezno izdvajanje od jedan odsto iz bruto ličnih dohodaka svih zaposlenih u Srbiji, obnovljeni su crnogorski vrtići, škole, bolnice, putevi i hoteli.

Na osnovu tih procjena, za 15 godina u Crnu Goru je, prema tim navodima, uplaćeno oko 1,08 milijardi evra za obnovu i pomoć nakon katastrofalnog zemljotresa.

Novac ugrađena u temelje moderne Crne Gore nije bio samo ekonomska pomoć, već izraz čiste, iskrene bratske ljubavi i dokaz da u trenucima nevolje Srbi i Crnogorci uvijek stoje i stajaće rame uz rame.

Ova tema i danas izaziva brojne reakcije u javnosti, posebno u kontekstu odnosa Srbije i Crne Gore, pri čemu pojedini smatraju da je solidarnost iskazana nakon zemljotresa ostavila trajan istorijski značaj.