Mjeru je odobrilo 183 poslanika u parlamentu od 290 mjesta i zabranila bi intervjue, učešće u diskusijama ili drugu komunikaciju sa medijima opisanim kao američki, izraelski ili finansirani od strane Sjedinjenih Država ili Izraela.

Prekršaji bi nosili zatvorsku kaznu 6. stepena, koja se prema iranskom zakonu kreće od više od šest mjeseci do dvije godine.

Zakon bi takođe kriminalizovao slanje video zapisa, fotografija, audio snimaka ili drugih podataka medijima koji nisu iranski ili ljudima koji se bave medijskim aktivnostima van zemlje.

Kontakt sa drugim stranim medijima zahtijevao bi prethodno obavještavanje Ministarstva za obavještajne poslove putem vladinog sistema, što bi efikasno tražilo od Iranaca da obavijeste vlasti prije nego što daju intervju.đ

Zakon navodi Ministarstvo za obavještajne poslove i obavještajnu službu Korpusa islamske revolucionarne garde kao entitete odgovorne za istragu navodnih prekršaja.

Kambiz Gafuri, politički analitičar sa sjedištem u Finskoj, rekao je za Radio Farda RSE da bi taj potez, kršenje zakona povlačilo bi zatvorsku kaznu od šest mjeseci do dvije godine, mogao “pretvoriti Iran u Sjevernu Koreju”.

“Infiltracija se ne dešava u društvu, već u strukturi moći… Umjesto da gledaju na bezbjednosni aparat, oni proganjaju novinare”, rekao je Gafuri.

Dodao je da ako vlasti traže stvarne bezbjednosne propuste, “moraće da se same smatraju odgovornim”.

Predlog zakona takođe cilja obrazovne i istraživačke aktivnosti, propisujući pet do deset godina zatvora za organizatore kurseva ili radionica koji se smatraju “nespojivim sa iranskom kulturom”, a polaznici se suočavaju sa do dvije godine zatvora.

Štaviše, svaka neovlašćena akademska saradnja sa stranim univerzitetima ili istraživačkim institutima bez odobrenja Ministarstva obavještajnih poslova povlačiće zatvorske kazne u rasponu od šest mjeseci do dvije godine.

“Čak i nauka mora da prođe kroz bezbjednosne cenzore”, rekao je Gafuri, optužujući vlasti da pokušavaju da izoluju Irance i “začape im usta”.

Predlog zakona bi morao da odobri ustavni nadzorni organ, Savjet čuvara, da bi postao zakon.

Iran već nameće velika ograničenja nezavisnom novinarstvu i pristupu informacijama. Reporteri bez granica rangiraju zemlju na 177. mjestu od 180 u svom Svjetskom indeksu slobode štampe za 2026. godinu, navodeći hapšenja, nadzor, uznemiravanje, cenzuru i teške zatvorske kazne usmerene protiv novinara.