Međutim, autori upozoravaju da rešavanje problema predstavlja samo sredstvo za postizanje osnovnog cilja matematike – razvijanje razumijevanja, novih ideja i metoda.

Prema njihovim riječima, u tradicionalnom matematičkom istraživanju rešavanje velikog problema predstavlja početak dugotrajnog procesa u kojem drugi matematičari proveravaju rezultate, razjašnjavaju nove metode, povezuju ih sa ranijim radovima i razvijaju ih u znanje koje može da se prenosi budućim generacijama.

Autori upozoravaju da bi ubrzana proizvodnja AI-generisanih matematičkih rešenja mogla da dovede do suprotnog efekta, odnosno da zatrpa zajednicu velikim brojem rezultata koje ljudi nemaju vremena da razumiju.

Posebno ukazuju na pitanja autorstva i mogućeg prisvajanja ranijih matematičkih ideja, navodeći da AI sistemi svoje rezultate grade na ogromnom korpusu prethodnog ljudskog rada.

“Rešavanje problema je samo alat i posredna mjera za ostvarivanje osnovnog cilja – konceptualnog razumijevanja i uvida”, navode matematičari.

Među potpisnicima su dobitnici Fildsove medalje Artur Avila, Mandžul Bargava, Košer Birkar, Pjer Delinj, Ju Deng, Sajmon Donaldson, Pjer Luj Lajons, Hugo Duminil-Kopen, Martin Hajerer, Džun Hu, Maksim Koncevič, Džejms Mejnard, Peter Šolce, Terens Tao, Stanislav Smirnov, Marinа Vjazovska i drugi vodeći matematičari.

Autori ističu da vještačka inteligencija ima potencijal da unaprijedi i ubrza matematička istraživanja, ali ocjenjuju da će posljedice razvoja ove tehnologije u velikoj mjeri zavisiti od odluka ljudi koji je razvijaju i koriste.

Upozoravaju da problem nije ograničen na matematiku, već da slične izazove mogu da očekuju nauka, kreativne profesije i društvo u celini, ukoliko veštačka inteligencija bude sve više usmerena na proizvodnju konačnih rezultata, a sve manje na razvoj ljudskog razumevanja i novih ideja.