piše: prof. dr Dragan Koprivica
Zbog svega navedenog, i mnogo toga još, DNP je partija koja na političkoj sceni Crne Gore pravi snažan uzlet, više puta i kao tas na vagi kojim se može mijenjati i sistem vrijednosti i status pojedinaca u političkim vrhovima.
Građani Crne Gore znaju da se presudna uloga DNP-a desila i povodom osujećivanja izrežirane prinudne uprave nad Glavnim gradom, pa je pomogla izbor predsjednika Skupštine, i time omogućila Gradu da funkcioniše do izbora u junu, bez projektovanog namjesnika, političara u pokušaju, g. Mujovića. Tad je to uradila čak s DPS-om, uz vapaje Mujovića da mu to spremaju smjenu, iako je DNP to negirao.
I šta se desilo: gradska uprava profunkcionisala, uspaničeni Mujović – nije smijenjen, a stabilan status Podgorice nastavljen.
Jer, kad DNP nešto kaže, tu nema korisnih nejasnoća ni promjene pravila igre tokom igre, jer su u njemu ljudi koji između zadate riječi i Crne Gore stavljaju znak jednakosti.
Drugi eklatantan primjer predstavlja i najnovije junačenje opozicije u državnom parlamentu, uz foknerovsku buku i bijes, iako je znala da nema broj glasova za smjenu predsjednika Skupštine, Andrije Mandića. Ali je barjačila da se sjednica održi da bi se pomamila u poslaničkim klupama računajući na efekat među građanima. Ali, ko od građana ne zna diktatorski DPS, skupo bi ga platio, a i skupo je njegovu osionu mafijašku vladavinu i platio.
Uostalom, zar nije isti DPS svojevremeno, u duhu filma “Spašavanje redova Rajana”, zajedno sa svojim satelitima spašavao izvjesnog g-dina M. tako što su prvi put ostali u holu da ne bude kvoruma, a drugi put u salu uputili specijalce pod punom ratnom opremom da prekinu sjednicu. Ali, to su ti “svijetli primjeri” “korisne amnezije” bivših diktatora koji sad izgiboše za demokratijom ka’ Vladika za Lesendrom.
A sad evo i centralnog detalja: DPS je znao da dovoljno glasova nije imao – ali bi ih sa kime imao: sa DNP-om.
I šta bi se desilo: Mandić bi bio smijenjen, došlo bi do novih tenzija u politici, do euforije među politički bivšima i miropočivšima.
Ali tu, naravno, ima jedno veliko tradicionalno “ali”. Uz glasove DNP-a Mandić bi izgubio funkciju, ali u DNP-u nema golubova prevrtača i preletača.
Iako u posljednje vrijeme NSD ima nešto drugačiji pristup prema tretmanu srpskog jezika kao službenog, prema statusu zastave u Crnoj Gori, itd., DNP se, narodski rečeno, ne folira.
Kao prvo, kod Kneževića, i svih drugih u DNP-u, trajno ostaju zapamćeni dani zajedničke borbe s NSD-om za smjenu mafijaškog režima, kad smo svi zajedno, kao jedan, pred policijskim kordonima i suzavcem rizikovali i živote. A tako nešto se ne zaboravlja nego cijeni i ostaje upisano u zajedničku istoriju zauvijek.
Dakle, DNP je mogao preokrenuti novija politička zbivanja u Skupštini Crne Gore, ali nikog ne ostavlja na cjedilu ko je dostojan poštovanja. A prije ili kasnije treba da dođe i do novog približavanja stavova dvije partije, kao okosnice preobražaja Crne Gore nabolje, na putu pomirenja i učlanjenja naše zemlje u EU.
Ne slučajno, DNP danas ima sve bolji imidž i na Zapadu, pa je i jedina iz Crne Gore prisustvovala konvenciji Republikanske stranke u Dalasu koju podržava Donald Tramp. Knežević i drugi članovi delegacije imali su i brojne korisne susrete sa zapadnim zvaničnicima, a DNP nastavlja političke kontakte na Zapadu. Potpredsjednici Maja Vukićević i Milun Zogović sada su u Njujorku povodom zasijedanja Generalne skupštine UN na panelu o razvoju vještačke inteligencije, novih tehnologija i međunarodne uloge američkog tehnološkog sektora. Tim povodom su imali priliku da razgovaraju sa Jakobom Helbergom, podsekretarom u Stejt departmentu, u resoru ekonomske diplomatije i pitanja ekonomije, novih tehnologija i nacionalne bezbjednosti, a susreli su se i sa još nekim američkim zvaničnicima. Stoga je iz DNP-a s pravom istaknuto da ova partija nastavlja snažne kontakte na zapadnim adresama o aktuelnim političkim, ekonomskim i tehnološkim procesima.
Pa svi, koji ne vide da je DNP na Zapadu rado viđen gost, očito ne žele da to vide, jer ova partija ima zahvalnu budućnost i po ovom osnovu, uz afirmaciju i na Zapadu, što takođe potvrđuje njenu sve veću snagu i ugled.
Dakle, samo oni koji politički ne blefiraju, koji su osvjedočeni borci za bolju Crnu Goru u okrilju EU, koji su za vladavinu prava i dostojanstvo države, u DNP-u imaju iskrenog saradnika i podršku.
A naša (ne)slavna opozicija se prosula u jeftinoj glumi da se vlastima osveti odbijajući da usvoji zakone kojima se ide u EU, radeći na taj način direktno na štetu 80 posto građana Crne Gore koji žele u EU! “Mudro”, nego što! A, oko te bure u čaši vode, još samo da se sazna za koga rade opozicionari, jer rade i protiv samih sebe.
U stvari, oni se prema evropskim zvaničnicima prvo od bola grče, pa će posle kod njih, kao u teatru apsurda, junački da trče… I to je taj providni manevar čiji ćemo svjedoci uskoro i biti…
