Režiju potpisuje Slobodanka Rudan, a produkciju Montenegro Max Film (Podgorica), uz producentski potpis Karla Kalezića i Jasmine Karajlović.

Film je svjetsku premijeru imao na Montenegro film festivalu u Herceg Novom, na tvrđavi Forte Mare, nakon čega je uvršten i u selekciju jubilarnog 10. Festivala Dok’n’Ritam u Beogradu, gdje je i nagrađen, a regionalna kritika ocijenila je ovo ostvarenje kao „emocionalno snažan i uredno režiran portret čovjeka koji je nadživio profesiju“.

Turneja filma pod okriljem Mreže kinoprikazivača Crne Gore počinje 27. oktobra, kada će film biti prikazan u Beranama i Mojkovcu, potom u Bijelom Polju i na Cetinju 28. oktobra, gdje će projekcija na Cetinju u 18 sati biti organizovana kao specijalno prikazivanje filma sa razgovorom sa rediteljkom Slobodankom Rudan i producentkinjom Jasminom Karajlović.

Narednih dana slijede Pljevlja i Podgorica (29. oktobar), pri čemu će u Podgorici — u sali Dodest — takođe biti održana specijalna projekcija. Tokom 30. oktobra film će biti prikazan u Nikšiću, Plužinama, Tivtu i Baru, a barskoj publici će se takođe pokloniti i autorke filma.

U Kotoru film prikazuje tri dana zaredom — 30. i 31. oktobra, te 1. novembra, a potom slijede projekcije u Herceg Novom (4. novembar), Žabljaku (5. novembar), Danilovgradu (6. novembar) i Rožajama (7. novembar), čime se zaokružuje ciklus turneje.

„Čovjek lavina“ donosi snažan portret Dragoljuba Đuričića – muzičara čiji je rad duboko utisnut u kulturnu memoriju regiona. Ovaj film ne gradi samo biografiju jednog bubnjara, već hronologiju jedne epohe: od djetinjstva u Cucama, preko mladosti u Herceg Novom i uspona kroz najpoznatije bendove bivše Jugoslavije, do njegovog prisustva u građanskim protestima ’90–ih, kada je postao simbol otpora, energije i autentičnog glasa.

Narativ je potkrijepljen arhivskim materijalom, ličnim pričama, muzičkim segmentima i svjedočenjima ljudi koji su Đuričića poznavali intimno: Zdravko Čolić, Kiki Lesandrić, Žika Jelić, Vlatko Stefanovski, Anton Krstović, Zoro Martineli, kao i njegovi sinovi i druge javne ličnosti.

Njihov ton nije protokolaran, već ličan – upravo to daje filmu živu nutrinu, a ne suvu istoriju. Ovo nije film koji dokumentuje samo jedan život, nego film koji snima obrve jednog vremena – ono što je bubanj tada radio u ulici, to film danas radi u mraku bioskopa.

Film je producirao Montenegro Max film iz Podgorice i Eklips 92 Skoplje, a podržali su ga Filmski centar Crne Gore, Radio-televizija Crne Gore, Sekretarijat za kulturu Glavnog grada Podgorica, Opština Herceg Novi i Opština Prijestonice Cetinje.

Detalji o prodaji karata i dodatnim razgovorima nakon projekcija biće objavljeni na zvaničnim kanalima Mreže kinoprikazivača Crne Gore i partnerskih institucija.