U drugostepenoj presudi se navodi da se odbija kao neosnovan tužbeni zahtjev iz stava prvog izreke ove presude kojim je traženo i prvostepenom presudom dosudjeno da se tužena obaveže da tužiocu po navedenom osnovu isplati iznos od još 7.000 eura, sa zakonskom zateznom kamatom koja bi se obračunala od presudjenja do konačne isplate.
“Presudom Osnovnog suda u Nikšiću P.br.692/23 od 15.01.2025. godine, odlučeno je: „DJELIMIČNO SE USVAJA tužbeni zahtjev, pa se obavezuje tužena da tužiocu na ime naknade nematerijalne štete zbog povrede prava ličnosti – prava na psihički (duševni) integritet, prava na čast, prava na ugled i prava na dostojanstvo isplati iznos od 10.000 eura, sa zakonskom zateznom kamatom od presuđenja pa do konačne isplate, u roku od 15 dana od dana pravosnažnosti presude, pod prijetnjom prinudnog izvršenja. ODBIJA SE tužbeni zahtjev u preostaom dijelu, mimo dosuđenog, kojim je traženo da se obaveže tužena da tužiocu na ime naknade nematerijalne štete zbog povrede prava ličnosti – prava na psihički (duševni) integritet, prava na čast, prava na ugled i prava na dostojanstvo isplati iznos od još 40.000,00 €, kao NEOSNOVAN.
OBAVEZUJE se tužena da tužiocu na ime troškova postupka isplati iznos od 239,38€, u roku od 15 dana od dana pravosnažnosti presude, pod prijetnjom prinudnog izvršenja.”
Protiv navedene presude tužena je blagovremeno izjavila žalbu iz svih zakonom propisanih razloga. Predložila je da se prvostepena presuda u pobijanom dijelu preinači i tužbeni zahtjev odbije. Odgovor na žalbu nije podnijet“, navodi se u obrazloženju presude.
U presudi se dalje navodi da se, ispitujući zakonitost prvostepene presude u pobijanom dijelu povodom izjavljene žalbe, u smislu odredbe čl. 379. st. 1. ZPP i razloga žalbe, ovaj sud kao drugostepeni je našao da je žalba djelimično osnovana.
„Prvostepena presuda je u pobijanom dijelu donesena bez počinjenih bitnih povreda odredaba parničnog postupka, kako onih na koje ovaj sud pazi po službenoj dužnosti, tako i bez bitne povrede postupka iz čl. 367 st. 2 tač. 15 ZPP, na koju se žalbom ukazuje, na osnovu pravilno i potpuno utvrdjenog činjeničnog stanja, ali uz pogrešnu primjenu materijalnog prava u dijelu visine dosudjene naknade. Predmet spora je zahtjev tužioca za naknadu nematerijalne štete zbog povrede prava ličnosti.
Odlučujući o postavljenom zahtjevu, prvostepeni sud je pobijanim dijelom prvostepene presude obavezao tuženu da tužiocu po navedenom osnovu isplati iznos od 10.000,00 € sa zakonskom zateznom kamatom od presudjenja do konačne isplate.
Prema utvrđenju prvostepenog suda, što je i nesporno, dana 15.8.2020. godine portal „Udar.me“ je objavio video snimak na kome se nalazi fotografija tužioca i objava da mu je kodno ime ikona a operativna veza protojerej stavrofor S. P., sa naslovom „Mega udar: Objavljujemo šest imena saradnika srpskih službi bezbjednosti / Drugi dio“, a koji je kasnije proširen na internetu, dijeljenjem tog sadržaja na platformama Youtube i Facebook , gdje se i dalje nalazi. Povodom tog portala i objava na njemu vodila se javna rasprava koja se jednim dijelom odnosila i na pozivanje nadležnih organa da utvrde ko stoji iza novoformiranog portala, u kojoj su učestvovali u televizijskim emisijima predstavnici izvršne vlasti i akteri društveno – političkog života , o čemu su i svjedočili u nekoliko sudskih postupaka. U vezi sa tim objavljeni su i novinski naslovi, a bivši direktor Agencije za nacionalnu bezbjednost D. V. je podnio krivičnu prijavu Specijalnom državnom tužilaštvu, a podaci i dokazi koji su uz nju proslijedjeni su označeni stepenom tajnosti „tajno““, pišeu presudi.
Iz iskaza tužioca prvostepeni sud je utvrdio da je tužilac na portalu “Udar.me”, prikazan kao subverzivni element koji podriva Ustavni poredak Crne Gore i kao navodni saradnik stranih obavještajnih službi. Navedenom objavom, tužiocu je urušen ugled, ne samo njega kao episkopa SPC u Crnoj Gori, već i njegove porodice i cjelokupne crkve. Tužilac je lice koje potiče iz ugledne porodice, zamonašen je 2004. godine, u Cetinjskom manastiru, a godinu kasnije i rukopoložen u jerodjakona i time dobio sveštenički čin, iguman Cetinjskog manastira je postao 2012. godine, diplomirao na Teološkom fakultetu u Foči, odbranio master rad na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu, godine 2018. izabran je za vikarnog episkopa i te godine se vratio u Mitropoliju crnogorsko primorsku u Cetinjski manastir. Imao je i aktivnosti u pripremi i donošenju Zakona o slobodi vjeroispovijesti zbog kojih je trpio neprijatnosti. Radi u sredini koja ima poseban odnos prema Sveštenstvu SPC i njenom mitropolitu. Jasno se deklarisao kao Srbin i sveštenik SPC. Ostvario je brojne dobre i prijateljske veze radeći u navedenom manastiru koje su navedenom objavom bile narušene. Navedenom objavom plasirane su neistine o njemu sa ciljem da se targetira Srpska crkva i srpski narod. Od tog dogadjaja su ostale trajne posledice u smislu urušavanja njegovog ugleda, navodi se u presudi.
