Iako Ustav i zakoni zabranjuju diskriminaciju po svakom osnovu, svakodnevna praksa pokazuje da je neophodan snažniji i sistemski odgovor na diskriminaciju i govor mržnje u svim segmentima društva, kazali su iz CGO-a.

Nalazi CGO-ovog istraživanja javnog mnjenja o stavovima građana i građanki o multikulturalizmu u Crnoj Gori, ukazuju na zabrinjavajuće trendove u percepcijama i društvenoj distanci.

“Čak 49,1% ispitanih smatra da je u Crnoj Gori prisutna diskriminacija po osnovu vjerske pripadnosti, dok 59,7% prepoznaje diskriminaciju po nacionalnoj osnovi. Podaci pokazuju i rast percepcije diskriminacije manje brojnih naroda u svim analiziranim oblastima u odnosu na 2023. godinu. Istovremeno, iako 76,8% građana i građanki Crnu Goru vidi kao multikulturalno društvo, lični stavovi otkrivaju značajnu socijalnu distancu. Tako 52.3% ispitanih navodi da ne bi sklopilo brak s osobom iz druge etničke grupe, a 56.4% ne bi sklopilo brak s osobom drugačije vjeroispovijesti. Ovaj raskorak između deklarativnog prihvatanja multikulturalnosti i stvarnih stavova prema „drugima“ stvara prostor za normalizaciju stereotipa i netrpeljivosti”,  kazao je Nikola Đurašević, saradnik na programima.

Prema njegovim riječima, dodatnu dimenziju problema potvrđuje CGO-ova analiza medijskog prisustva govora mržnje prema manje brojnim narodima, sprovedena u periodu septembar – novembar 2025. godine, koja je obuhvatila 1.217 medijskih objava i 12.969 komentara na sedam portala u Crnoj Gori.

“Nalazi ukazuju da je 22% analiziranih objava bilo praćeno govorom mržnje u komentarima, dok je 13% ukupnog broja komentara sadržalo elemente govora mržnje, uključujući targetiranje na osnovu nacionalne i vjerske pripadnosti. Govor mržnje se najčešće manifestuje kroz uvrede, dehumanizaciju i kolektivnu stigmatizaciju, pri čemu se manje brojne nacionalne i vjerske zajednice često predstavljaju kao bezbjednosna ili identitetska prijetnja. Ti narativi utiču na formiranje javnog mnjenja, naročito u online prostoru u kojem se polarizujući sadržaji brzo šire bez adekvatne institucionalne reakcije”, rekao je on.

Đurašević kaže da se islamofobija u Crnoj Gori najčešće manifestuje kroz stereotipe, stigmatizaciju i povezivanje čitave jedne vjerske zajednice sa bezbjednosnim prijetnjama ili kroz potenciranje različitosti u negativnom smislu.

Te generalizacije, prema riječima Đuraševića, produbljuju podjele, otežavaju uključivanje pripadnika/ca islamske zajednice u društvene tokove i povećavaju rizik od diskriminacije u oblastima kao što su zapošljavanje, obrazovanje ili političko učešće.

“Posebnu zabrinutost izaziva prelazak izolovanih incidenata u ksenofobične izlive, poput onih u jesen prošle godine, kada su napetosti u Podgorici eskalirale nakon događaja u kojima su meta postali turski državljani koji žive i rade u Crnoj Gori. Tada su zabilježeni verbalni napadi, vandalizam i okupljanja na kojima su šireni ksenofobični i islamofobični narativi. Ovakvi slučajevi pokazuju kako pojedinačni kriminalni činovi mogu biti zloupotrijebljeni za širenje kolektivne netrpeljivosti, umjesto da se institucionalno adresiraju i time prevenira diskriminatorni diskurs”, rekao je on.

Napominje da borba protiv islamofobije nije pitanje zaštite jedne zajednice, već test demokratske zrelosti društva u cjelini.

“Tolerisanje netrpeljivosti prema bilo kojoj vjerskoj ili nacionalnoj grupi slabi povjerenje, produbljuje podjele i udaljava Crnu Goru od vrijednosti građanskog društva. Stoga, CGO poziva nadležne institucije da unaprijede mehanizme prevencije i sankcionisanja govora mržnje, medije da dosljedno primjenjuju profesionalne standarde, a političke aktere da se uzdrže od retorike koja podstiče širenje etničke, vjerske i socijalne distance”, ističe Đurašević.

Međunarodni dan borbe protiv islamofobije obilježava se 15. marta, na osnovu rezolucije Generalne skupštine Ujedinjenih nacija usvojene radi podizanja svesti o islamofobiji i promovisanja tolerancije. Ovaj datum izabran je u znak sjećanja na napad na džamije na Novom Zelandu 2019. godine.