Uređen prihvat i zbrinjavanje uličnih životinja odlika je svakog organizovanog mjesta. Aktivista Vuk Iković kaže da to nije slučaj sa Danilovgradom i tvrdi da posljednjih godina opštinska vlast ne radi ništa da riješi problem napuštenih pasa.

“Ovdje ne možemo da krivimo pse lutalice, možemo da krivimo njihove vlasnike i one koji su zaduženi za upravljanje komunalnim redom, a to je u ovom slučaju isključivo opština Danilovgrad sa svojim opštinskim preduzećima”, rekao je Iković.

Azil u Podgorici funkcioniše po principu uhvati, sterilizuj i pusti, pa broj stalno varira, kaže Senada Mulešković iz podgoričkog preduzeća Čistoća, koje njime upravlja. Nakon obaveznog čipovanja psi se puštaju ili udomljavaju.

“Redovno se sprovodi procedura sterilizacije, odnosno kastracije pasa lutalica, koja ima za cilj kontrolu populacije, to je smanjenje broja pasa lutalica, a upravo sa ciljem da što veći broj pasa prođe navedenu proceduru, u budžetu glavnog grada za ovu godinu su za pružanje veterinarskih usluga opredijeljena sredstva u iznosu od 100.000 eura, što je duplo više u odnosu na prethodne godine”, kazala je ona.

Rješenje uvijek postoji, kaže Vuk Iković, ali treba političke volje čak i za napuštene pse koji, boreći se za svoj život, naprave štetu, pa je organizovana sterilizacija i saradnja sa susjednim opštinama neophodna.

“U nekoliko navrata iz pravca Nikšića ili Podgorice dođe po 10-15 pasa koji se istovare na području seoskih naselja u opštini Danilovgrad. A opština je opredijelila samo za ovu godinu skoro 70.000 eura za nadoknadu od štete od ugriza pasa lutalica”, kaže Iković.

Prijavljivanje ujeda pasa nije rijetko ni u Podgorici, ali nažalost ovo društvo nema mehanizma utvrđivanja nastale povrede, pa se odšteta povećava iz godine u godinu, kaže se Senada Mulešković.

“Činjenica je takođe da se na javnim površinama primjećuje veliki broj napuštenih rasnih i vlasničkih pasa koji evidentno nisu psi lutalice i to je upravo dokaz nesavjesnog odnosa pojedinaca, kao i potvrda da su psi lutalice u najvećem broju slučajeva posljedice problema neodgovornog vlasništva. Ono što se u narodnom periodu mora mijenjati je odnos vlasnika prema svojim psima, obaveza čipovanje pasa, kako bi izbjegli sve situacije o kojima sada govorimo”, rekla je Mulešković.

Da se novac koji ide za odštete u Danilovgradu vremenom ulagao u sistem sterilizacije, čipovanje i izdavanje kartona za pse, druga bi priča bila, uvjeren je Iković.

“Na taj način bi u svakom trenutku nadležna inspekcija znala čiji je to pas i ko je odgovoran. Onaj ko izgubi psa bi znao gdje mu je pas, a s druge strane, ukoliko taj pas napravi štetu, onda će vlasnik da odgovara, a ne građani tako što izdvajaju novac iz opštinske kase”, rekao je Iković.

Kako god, kaže, plaćaju danak sistemu koji ne funkcioniše, nego samo reaguje po urgenciji poziva pojedinaca i medija.

Zbrinjavanje pasa nadležni treba da shvate kao redovan opis posla u skladu sa zakonom i odlukama o komunalnom redu, a da ne mora neko na to svako malo da ih podsjeća.