Stefan Stefanović, advokat porodica ubijenih, izjavio je da su izrečene kazne Urošu Blažiću i njegovom ocu Radiši Blažiću maksimalne po zakonu, jer je Uroš bio mlađi punoljetnik u vrijeme ubistava i kažnjen je sa 20 godina zatvora.

“Da je Uroš Blažić bio samo šest mjeseci stariji, dobio bi doživotnu kaznu, što bi bilo adekvatno. Smatram da pravda nije zadovoljena. Za devet ubijenih i 13 teško ranjenih dobio je samo 20 godina”, kaže Stefanović.

Podsjeća da je Radiša Blažić osuđen na 20 godina zatvora za teško djelo protiv opšte sigurnosti, u vezi sa nedozvoljenim držanjem veće količine oružja i eksploziva.

“Njegov uticaj na sina je ogroman. Bavio se trgovinom oružja i bio je vojno lice zaposleno u Ministarstvu odbrane. Unio mu je strast prema oružju, kupio mu pištolj kada je imao 18 godina i vodio ga u streljanu. Dobio je adekvatnu kaznu”, ističe Stefanović.

Prema njegovim riječima, tri godine nakon tragedije još se ne zna motiv ubice, jer nije bio u sukobu sa žrtvama, a ubistva su izvršena hladnokrvno.

Ističe da su tri pitanja ostala “da vise u vazduhu” – nije utvrđeno da li je imao pomagače, da li je neko bio s njim u automobilu (tri svjedoka vidjela su prije zločina osobu u vozilu, koja se vidi i na snimku), kao ni šta je radio od 19 do 22.30 časova. Takođe, nakon ubistava nije dostavljen njegov telefon, već samo “benigna” prepiska sa prijateljicom.

Dekan Fakulteta za bezbjednost i diplomatiju Radojica Lazić, takođe, kaže da se zna kako se zločin u Duboni i Malom Orašju dogodio, ali ne i zašto, i smatra da su u ovom slučaju institucije sistema, prije svega u preventivnom dijelu, zakazale.

“Poznato je da je Uroš Blažić prije toga imao prekršajne i krivične prijave na koje određene institucije, prije svega tužilaštvo i sudovi, nisu adekvatno reagovale”, navodi Lazić.

Profesor dodaje da je “Ribnik” bio okidač za zločine u dva sela, posebno jer je Uroš Blažić bio poznat po agresivnom ponašanju, kao i njegov otac, koji je bio visoki oficir u Ministarstvu odbrane.

Nešto poslije 22 časa i 30 minuta 4. maja 2023, dan poslije zločina u OŠ “Vladislav Ribnikar”, u Malom Orašju Uroš Blažić je ubio Nemanju Stevanovića, Lazara Milovanovića, Marka Mitrovića, Aleksandra Milovanovića, Nikolu Milića. Nekoliko minuta kasnije, u susjednom selu, Duboni, ubio je Milana i Kristinu Panić i Dalibora Todorovića. Teško ranjeni Petar Mitrović iz Malog Orašja preminuo je pedeset dana kasnije u bolnici.

Dvije žrtve bile su maloljetne. Najmlađa je imala 14, a najstarija 25 godina.

U Malom Orašju, teško su ranjeni Miloš Jovanović (23), Jovan Ranković (21) i Nemanja Ilić (20), a lakše Aleksa Đorđević (21) i Nikola Mitrović (19).

U Duboni su teško povrijeđeni Nevena Vujić (19) i Ivan Ivković (16) iz Dubone i Andrijana Mitrović (17) i Anđela Stevanović (17) iz Malog Orašja, koje su se te večeri zatekle u Duboni.

Teške povrede pretrpjeli su i Jovica Stevanović (52), Milomir Mijailović (56) i njegov brat od strica Predrag (54). Lakše je povrijeđen Milan Pešić (32) iz Velike Krsne. Ranjeni u tom teškom zločinu i danas se oporavljaju od povreda.

U jutarnjim satima 5. maja, u Grošnici kod Kragujevca uhapšen je Uroš Blažić, koji je u trenutku zločina imao nepunu 21 godinu.

Blažića je 12. decembra 2024. Viši sud u Smederevu proglasio krivim za masovno ubistvo u selima Malo Orašje i Dubona. Krivim je proglašen njegov otac Radiša. Obojici je izrečena kazna od po 20 godina zatvora, što je potvrdio i Apelacioni sud u Beogradu.

Apelacioni sud u Kragujevcu potvrdio je prvostepenu presudu i pravosnažno oslobodio Gorana Gavrilovića, ujaka Uroša Blažića, od optužbe za nedozvoljenu proizvodnju, držanje, nošenje i promet oružja i eksplozivnih materija, dok je njegovog sina Borisa Gavrilovića (20) pravosnažno osudio za ovo krivično djelo na kaznu zatvora godinu i po dana.

Polaganje vijenaca, komemorativni program i memorijalni turnir

U okviru obilježavanja godišnjice masovnog ubistva u Malom Orašju i Duboni, najprije će članovi porodica, rodbina, prijatelji, mještani i predstavnici grada i državnih institucija položiti vijence i cvijeće na mjestima zločina.

U Malom Orašju, to će biti na Ravnom Gaju, mjestu gdje se omladina iz sela redovno okupljala, i gdje su ubijeni Nemanja Stevanović, Marko Mitrović, Lazar Milovanović, Nikola Milić, dok je teško ranjeni Petar Mitrović nakon 50 dana borbe, preminuo u bolnici.

U susjednom selu Duboni, u školskom dvorištu, takođe na mjestu okupljanja mladih, ubijeni su brat i sestra Milan i Kristina Panić i Dalibor Todorović.

Nakon komemoracije, u nastavku programa sjećanja na stradale, oko 11 časova, održaće se prigodan program, emitovaće se kratki film o stradalim mladim ljudima, čitaće se stihovi, a kasnije, na stadionu FK “Ravni Gaj”, biće odigran memorijalni fudbalski turnir pod nazivom “Živite”.

Organizatori turnira su roditelji stradalih, FK Ravni Gaj i Fondacija “Angelina”.

Podrška stiže i od FS Srbije i predstavnika fudbalskih klubova Crvena Zvezda i Partizan.

Fudbal su najviše voljeli momci iz Malog Orašja, zajedno su na incijativu stradalog Petra Mitrovića učestvovali u obnavljanju kluba i stadiona Ravni Gaj.

Dani sjećanja na žrtve masovnih ubistava

Treći i četvrti maj obilježavaju se kao Dani sjećanja na žrtve masovnih ubistava u OŠ “Vladislav Ribnikar”, i selima Malo Orašje i Dubona.

Regulatorno tijelo za elektronske medije (REM) pozvalo je medije da, 3. i 4. maja, na minut zatamne ekrane u znak sjećanja na žrtve.

U osnovnim i srednjim školama u Srbiji od 4. do 8. maja obilježava se Nedjelja sjećanja i zajedništva.