Piše: Rajka Raičević
Da li je Milo Đukanović, bivši crnogorski predsjednik, alfa i omega tridesetogodišnjeg režima DPS-a, sledeći stanovnik zatvora u Spužu? To je pitanje od milion dolara koje se sinoć većini crnogorskih stanovnika logično nametnulo.
Nakon višegodišnjeg čekanja da se neko od predstavnika institucija drzne i krene u provjeru imovine najviših državnih funkcionera i ljudi koji su njima okruženi, a koji su svi uglavnom postali ili milioneri ili bogataši s visokim institucionalnim uticajem, poslednja dva dana pokazuju da je država Crna Gora ipak smogla snage da se obračuna s pojedincima koji se decenijama vezuju za kontroverze. Da će baš biti uhapšen i s lisicama na rukama sproveden Aco Đukanović, biznismen koji je to postao otkako mu je brat Milo funkcioner i otkako je njihova porodična imovina rapidno rasla od skromnih do multimilionerskih iznosa, bilo je sve manje izgledno. Naročito jer prema informacijama iz Specijalnog državnog tužilaštva takva akcija još nije bila planirana, iz javnosti nepoznatih i nerazumljivih razloga. Pretrese i hapšenje brata Aca obavila je policija po nalogu Opštinskog državnog tužilaštva, ne SDT-a, već ODT-a. Šta će se sve odigrati u narednih nešto manje od 72 sata od pritvaranja Đukanovića, vidjećemo. Znaće se i koji su scenariji bili izgledniji – istinski obračun s kriminalom i korupcijom ili samo predstava za javnost.
Ono što je više nego indikativno jeste papir s datumom: 24. oktobar 2015. godine koji je pronađen zajedno s oružjem, municijom i pratećom opremom u kući Đukanovića u nikšićkim Rastocima. Baš toga dana zabilježena je neviđena policijska tortura prilikom razbijanja opozicionih protesta Demokratskog fronta praćenih suzavcem, šok-bombama i pendrekanjem neistomišljenika. Opozicija je tada tvrdila da su čitavom tom brutalnom policijskom akcijom rukovodili Milo i Aco Đukanović iz obližnjeg hotela Podgorica. Papir s oružjem notifikovan baš na dan neviđene policijske torture biće posebno interesantna tema za javnost.
A da li se steže obruč oko samog Mila Đukanovića, i to ćemo u narednom periodu vidjeti. Svakako se krug uveliko širi. Sinoć je, nakon mjesec dana od zahtjeva SDT-a, uhapšena, po drugi put, i Vesna Medenica. Saga o Medenicama, koja je nanijela ogromnu mrlju na bezbjednosno-sudski sistem Crne Gore, ulazi u drugi mjesec. Danas je tačno mjesec otkako je državnim organima utekao Miloš Medenica bez traga, ali ne i bez glasa. Navodno se uredno javlja putem društvenih mreža i dostupnih internet-alata, čak i posredstvom medija. Samo ga još nijesu uhvatili, kao da gledamo film „Zdipi i briši“.
No, mnoge stvari biće kristalnije narednih dana, svakako najkasnije do 13. marta kada bi trebalo da Milo Đukanović odgovara pred skupštinskim Anketnim odborom koji ispituje nerasvijetljena ubistva.
Do tada ćemo znati i da li je stariji Đukanović u državi ili je preko Makedonije već dospio na neku međunarodnu, za crnogorske državne organe nedostupnu adresu. Novca mu za to ne fali, vjerovatno ni kontakata razne vrste. Samo je važno da li je procjena da treba kukavički pobjeći iz Crne Gore ili stoički odgovarati pred državnim organima države koju je, raznim kanalima i pomoćima, stvorio, kako se i te 2006. godine tvrdilo, za privatne interese Prve familije i uskog kruga ljudi oko nje.
Do tada, ostaje da pratimo dešavanja, ali i naznake koje stižu iz određenih vladajućih stranaka.
– Ovo hapšenje otvara pitanje koje je najveće političko pitanje Crne Gore – koliko je institucija bilo zarobljeno i koliko dugo. I ko je sledeći? – napisao je Boris Bogdanović, šef poslaničkog kluba Demokratske Crne Gore, sinoć na Instagramu objavljujući video sprovođenja Vesne Medenice i Aca Đukanovića u zatvor u Spužu.
