Ta imovina se, kako tvrdi sagovornik Portala RTCG vodi preko posrednika i to otežava dokazivanje stvarnog vlasništva.

“Ono što je sigurno je to da te firme ne mogu raditi jer su pod međunarodnim sankcijama, a to znači da ne mogu poslovati sa bankama“, objasnio je taj dobro obaviješteni sagovornik.

Sjedinjene Američke Države su nakon Nasera Keljmendija još 2012. godine, stavile i njegovo četvoro djece, kao i pet firmi, od kojih su čak tri radile nesmetano u Crnoj Gori. Tako su se na crnoj listi lica kojima se zabranjuje ulazak u Sjedinjene Američke Države i zamrzava sva imovina našli i Naserovi sinovi Besnik, Elvis i Liridon, kao i kćerka Donata Keljmendi.

Istovremeno su na crnu listu stavljene njegove firme, odnosno predstavništvo “Kaza grande eksport import” u Crnoj Gori, hotel “Kaza grande” u Ulcinju kao i “Donata kompani” koja je registrovana u Crnoj Gori. Prema podacima iz istrage Keljmendijeva imovina u Crnoj Gori vrijedna je više miliona eura. Tu su bili stanovi u Podgorici, zemljište i nekretnine u Ulcinju, hotel i drugi turistički objekti, vozila i firme povezane sa turizmom i nekretninama.

Do sada je ostalo bez odgovara pitanje zašto ta imovina nikad anije konfiskovana, već je omogućeno da djelimično bude raspordavana i prestruktuirana. Tako, na primjer, hotel “Kaza Grande” u Ulcinju, iako je pod sankcijama, i dalje nije konfiskovan od strane Crne Gore. Ovo je i najvredniji pojedinačni objekat koji Keljmendi posjeduje u Crnoj Gori.

Keljmendi je imao dva stana u Podgorici, od kojih je jedan u “Moskovskoj” ulici površine 81 metar kvadratni navodno prodat 2016. biznismenu iz Ulcinja, iako je već tada bilo jasno da se radi o pokušaju da se imovina skloni prije eventualnog oduzimanja. Drugi stan površine 56 kvadrata u Bulevaru Svetog Petra Cetinjskog je najvjerovatnije prenesen ili prodat kroz mrežu povezanih lica. U Ulcinju je Kaljmendi imao velike parcele u Štoju i u okolini ovog grada, kao i šumsko zemljište i građevinske parcele.

Prema dobro obaviještenim izvorima u šemi klana Nasera Keljmendija navedena su imena najmanje šezdeset ljudi, kao njegovih najbližih saradnika. Taj izvor je još u to vrijeme tvrdio da je Keljmendi imao dobro razgranatu mrežu saradnika u Crnoj Gori, kao i jaku logistiku u vrhu tadašnjih bezbjednosnih službi i vlasti. Portal RTCG je ranije otkrio da su Keljmednijeve veze sa Crnom Gorom mnogo dublje nego što se misli, i da su Liridon i Elvis imali crnogorska dokumenta. Tako je Liridon bio “stanovnik“ Bijelog Polja, a Elvis “stanovnik“ Rožaja, kao i da su im to omogućili neki službenici ANB koji su sada u istražnom zatvoru u Spužu.

Klan Keljmendi se još u vrijeme dok je na njegovom čelu bio Naser, koga su mediji mnogo ranije označili kao vođu najjače albanske kriminalne porodice na Balkanu, u Crnoj Gori „poslovno“ najviše oslanjao na rožajski kriminalni klan.

Vjeruje se da je Keljmendi “težak“ nekoliko milijardi eura, što u novcu, što u nekretninama. Milijardama se mjeri bogatstvo i njegovih bliskih saradnika. Ovi nezvanični policijski novčani parametri nisu nerelani ako se zna da su svjetske agencije koje se bore protiv organizovanog kriminala i droge odavno procijenile da je vrijednost heroina koji kroz Tursku, Makedoniju, Kosovo i Albaniju putuje na zapadnoevropsko tržište oko 400 milijardi američkih dolara godišnje.

Od novih crnogorskih vlasti se očekivalo da otvore policijske tajne arhive i identifikuju crnogorske veze ovog kontroverznog biznismena, ali se to do sada nije dogodilo, kao što mu nije oduzeta, odnosno konfiskovana imovina u našoj državi.