Ukoliko se potvrdi u daljim istraživanjima, moglo bi da omogući raniju prevenciju i liječenje tog psihijatrijskog stanja.

Istraživači sa Univerziteta u Šenženu naveli su da teški depresivni poremećaj pogađa više od 332 miliona ljudi širom svijeta i da se teško liječi.

Prema njihovim navodima, mogućnost predviđanja rizika od depresije i pravovremenog preduzimanja preventivnih mjera mogla bi da donese značajnu korist javnom zdravlju, piše Saut Čajna Morning Post.

Model je razvijen na osnovu podataka iz dva klinička istraživanja depresije kod adolescenata sprovedena u nekoliko evropskih zemalja.

U jednoj studiji učesnici su u uzrastima od 16, 19 i 23 godine prolazili kontrolne preglede koji su obuhvatali snimanje magnetnom rezonancom, analize krvi i upitnike, kako bi se utvrdilo da li imaju simptome depresije.

Kineski istraživači analizirali su prikupljene podatke, a zatim ih koristili za izradu modela veštačke inteligencije namenjenog otkrivanju rizika od depresije.

Primjena konačnog modela omogućila je istraživačima da predvide koji će 19-godišnjaci imati veći rizik da do 23. godine razviju depresiju, a predviđanja su potvrđena podacima iz završne faze istraživanja.

Prilikom izrade modela analizirani su odgovori ispitanika na slike, uključujući fotografije ljudskih lica, kao i reakcije njihovih moždanih signala.

“Ovi nalazi ukazuju na mogući mehanizam koji povezuje genetsku ranjivost sa promenjenim opažanjem emocija i kasnijom depresijom, kao i na potencijalni prediktivni računarski marker za rano otkrivanje i prevenciju”, navela je Lu Han, vanredna profesorka na odeljku za veštačku inteligenciju Univerziteta u Šenženu.

Detaljna analiza moždane aktivnosti koju je sprovela grupa Lu Han pokazala je da su učesnici čiji mozak nije uspevao da razlikuje različite emocije na licima i koji su druge ljude češće doživljavali kao ljutite imali značajno veći rizik da u odraslom dobu razviju simptome depresije i anksioznosti.

Na osnovu tih rezultata istraživači su razvili model dubokog učenja koji oponaša način na koji mozak obrađuje vizuelne informacije, kako bi predvideli način na koji mozak kodira apstraktne emocionalne pojmove, poput ljutnje.

Lu Han je zatim razvila marker na osnovu tih rezultata i primenila ga na učesnike drugog istraživanja koje je poređivalo depresiju sa drugim mentalnim poremećajima, uključujući alkoholizam, kompulsivno prejedanje i zloupotrebu droga.

Rezultati su pokazali da su, među grupom od više od 400 adolescenata sa različitim oblicima depresije, abnormalne vrednosti zabeležene samo kod onih kojima je klinički dijagnostikovan veliki depresivni poremećaj, ukupno 134 ispitanika.