Radisavljević je kod Spajića angažovan od 1. marta prošle godine i mjesečno zarađuje 3.000 eura.

Aktivan je svakog dana na društvenim mrežama u kritikama prema Aleksandru Vučiću, predsjedniku Srbije.

Prema nezvaničnim imformacijama u Podgorici je u toku formiranje tima koji će odavde raditi na medijskoj destabilizaciji Srbije, a Radosavljević je jedan od glavnih igrača te ekipe. Naravno, parama građana Crne Gore jurišaće na Vučića i to iz kabineta aktuelne vlasti u Podgorici.

Vlada Zdravka Krivokapića i njemu najbliži ministri obilato koriste “ekpertske” usluge kadrova nekadašnje vlasti u Srbiji koja je od 5. oktobra više od deceniju sprovodila pljačkašku privatizaciju u Srbiji.

Izgleda da ih je ekonomsko unazađivanje bratske nam države upravo preporučilo Krivokapiću i njegovoj ekipi za angažovanje u Crnoj Gori, a koje se papreno plaća novcem građana Crne Gore.

Ne bi nas iznenadilo da su ista lica dala svoj, hiljadama eura mjesečno, mjerljivi doprinos za plan “Evropa sad” iza kojeg nam se smiješi ekonomski scenario koji je zadesio Srbiju nakon 5. oktobra.

Velika je vjerovatnoća da je ovog člana Tadićeve partije Krivokapiću i Spajiću preporučilo to što u svojim javnim nastupima ne propušta priliku da blati predsjednika Srbije Aleksandra Vučića i da istog izjednačava sa Milom Đukanovićem.

Upravo je iste teze nakon izbora 30. avgusta iznosio i sam premijer Zdravko Krivokapić u svojim redovnim nastupima u Đilasovim medijima.

Vrijeme angažovanja Radosavljevića poklapa se sa početkom napada Vlade Zdravke Krivokapića na zvanični Beograd, što navodi na zaključak da su tome barem malo “kumovali” eksperti koje je iz redova Đilasove i Tadićeve stranke angažovala aktuelna crnogorska Vlada. Ovo potvrđuje samo da Krivokapićevoj Vladi nije stalo do razvijanja dobrosusjedskih odnosa sa Srbijom, jer inače astronomske plate ne bi izdvajala za osobe koje ne skrivaju animozitet prema predsjedniku Srbije.

Interesantno je da je Radosavljević žestoki zagovornik oporezivanja Srpske pravoslavne crkve, što može navesti na zaključak da isti u bliskoj budućnosti može učestvovati u izradi zakonskog akta kojim bi se ta obaveza mogla nametnuti SPC-u, tj- Mitropoliji Crnogorsko-primorskoj u Crnoj Gori.

I na kraju se postavlja krucijalno pitanje?

Kako je moguće da savjetnik po Ugovoru o djelu prima mjesečnu nadoknadu koja je skoro duplo veća od plate koju prima ministar kojeg savjetuje? Ako se još ispostavi da za isti iznos radi u Generalnom sekretarijatu Vlade, sva priča o racionalizaciji i optimalizaciji troškova koju kao papagaji ponavljaju premijer i ministar finansija pada u vodu, kao i brojna druga obećanja ovog dvojca.