Sud smatra da je blokada prodaje firmi, odnosno onemogućavanje upisa novog vlasnika, od države sprovedena u skladu sa zakonom.

Prema ovoj presudi Knežević je dužan da nadoknadi troškove postupka u iznosu od 35.000 evra.

Prema podacima iz presude Knežević je u februara ugovorio prodaju svoje tri firme, čiji je stopostotni vlasnik, “Atlas invest”, “Atlas fin” i “Atlas grupa” kompaniji “Zeta House” za 30.374.575 evra. Kupac je 23. i 28. avgusta 2019. godine predao Centralnom registru privrednih subjekata Poreske uprave zahtjeve za upisa sebe kao novog vlasnika.

U spisima Centralnog registra, kako je navedeno u presudi, nalazi se službena zabilješka da je 29. avgusta iste godine primljen usmeni nalog od specijalne tužiteljke Lidije Vukčević da se u predmetima “Atlas invest”, “Atlas fin” i “Atlas grupa”, u kojima se kao prodavac navodi Knežević, prekine postupak promjene vlasnika do donošenju odluke suda po zahtjevu Specijalnog državnog tužilaštva o donošenju mjera zabrane raspolaganja, otuđenja ili opterećenja udjela i akcija ili udjela u privrednim društvima.

Specijalna državno tužilaštvo je 2. septembra 2019. godine obavijestilo Kneževića da je donijelo naredbu o pokretanju finansijske istrage protiv njega pri čemu su predmet finansijske istrage bila upravo preduzeća “Atlas invest”, “Atlas fin” i “Atlas grupa”. Viši sud je 9. septembra 2019. godine donio privremenu mjeru zabrane raspolaganja čime je i prekinut postupak registracije novog vlasnika.

Knežević u tužbi smatra da u trenutku podnošenja prijave za promjenu vlasništva nije bilo nikakvih pravnih smetnji da se ona konstatuje, navodeći da je rok za to četiri dana, i da je na taj način država prekršila prava i interese potpisnika ugovora. On navodi i da je na taj način spriječeno sprovođenje kupoprodajnog ugovora i isplata ugovorene cijene, zbog čega je pretrpio štetu od 30,3 miliona eura plus kamate od januara 2021. godine kada je podnijeta tužba.

Državu je u ovom sporu zastupala Kancelarije zaštitnice imovinsko-pravnih interesa Crne Gore. Ona je tokom postupka navodila da Knežević nije pravno utemeljio svoju tužbu, odnosno da nije ponudio dokaze o nezakonitom i nepravilnom radu državnog organa koji nije sproveo upis kupca kao vlasnika. Odbrana je ukazala i da kuporodajna cijena nije izmakla dobit, kao i da je Knežević i dalje ostao vlasnik tih firmi.