U odluci se navodi da Vrhovni i Upravni sud nijesu ispitali da li T.D. predstavlja opasnost po nacionalnu bezbjednost, kako je to ocijenila Agencija za nacionalnu bezbjednost, niti da li bi njegovim protjerivanjem u Rusiju mogao biti izložen mučenju ili zlostavljanju kao pripadnik jezidske zajednice.

Ministarstvo unutrašnjih poslova, kao i Upravni i Vrhovni sud, prethodno su odbili njegov zahtjev za međunarodnu zaštitu, pozivajući se na negativno mišljenje ANB-a, u kojem je navedeno da postoje smetnje sa aspekta nacionalne bezbjednosti, bez dodatnog obrazloženja, uz obrazloženje da je riječ o klasifikovanom dokumentu, saopšteno je.

Ustavni sud je ocijenio da su sudovi imali zakonsku mogućnost da izvrše uvid u takav dokument i provjere osnovanost navoda ANB-a.

„Sudovi su imali mogućnost da pribave klasifikovani dokument i da, van ročišta i bez prisustva stranaka, izvrše uvid u tajne podatke prikupljene o podnosiocu ustavne žalbe“, navodi se u odluci.

Dodaje se da su na taj način mogli ispitati razloge negativnog mišljenja ANB-a, ali i utvrditi koje činjenice mogu biti dostupne podnosiocu žalbe bez ugrožavanja nacionalne bezbjednosti.

T.D. je u postupku naveo da bi u Rusiji bio proganjan zbog pripadnosti jezidskoj zajednici, kao i da mu prijeti krivično gonjenje u politički motivisanom postupku, te opasnost od mučenja i nečovječnog postupanja u slučaju povratka.

“Ustavni sud je utvrdio da nadležni organi nijesu procijenili ni opšti bezbjednosni rizik, niti individualni rizik po podnosioca u slučaju povratka, već su se oslonili isključivo na mišljenje ANB-a, zanemarujući praksu Evropskog suda za ljudska prava, prema kojoj su bili dužni da sprovedu temeljnu i strogu procjenu”, piše u odluci Ustavnog suda.