“Ako opština Podgorica ima dva miliona eura za produžene boravke djece čiji roditelji mogu imati i tri hiljade eura primanja, zašto ignoriše djecu roditelja koji ne mogu platiti polovinu”, pita ona.

Medojević pita zašto zaboravljaju gladnu djecu.

“Koji su razlozi višedecenijskog i ignorisanja subvencionisanja užine u školi, nismo saznali. Mogli bi znati šta je sa poslednjih pet godina da barem ako nemaju za sve, nahrane socijalno ugroženu djecu kako bi bilia zdravija i postizali bolje rezultate u školi”, dodaje Medojević.

“150.000 eura uprkos ogromnom broju podstanara medju kojima je mnogo onih koji jedva sastavljaju kraj sa krajem a produženog boravka skoro sedam puta više”, pita Medojević.

Takođe, dodaje, da li je toliko puta važnije par sati koje će provesti djeca nakon škole i to ne nužno ugrožena, od uslova u kojima djeca žive.

“Da li je kriterijum pomaganja socijalne politike stepen ugroženost ili nešto drugo”, navodi Medojević.

Uvođenjem dječijeg dodatka nije ispoštovan kriterijum prihoda i primanja porodice, nadajmo se da će socijalna poltika glavnog grada ispraviti ovu nepravdu u svojim socijalnim servisima .

“Socijalna politika je mjerilo humanosti, solidarnosti ali i odgovornosti jednog društva”, zaključuje Medojević.