Predstava je nastala po tekstovima američke književnice Patriše Hajsmit, poznate po psihološki složenim, često uznemirujućim likovima.

U središtu predstave je transformativna glumačka izvedba Anđele Marunović, koja kroz četiri različita lika, perfekcionistkinju, puritanku, odgajivačicu i plesačicu, istražuje ne samo njihove sudbine, već i mehanizme društvene kontrole, rodne moći i lične borbe.

“Proces rada na ovoj predstavi je bio zahtjevniji nego što sam mislila. Htjela sam da radim nešto što će pomjeriti moje lične glumačke granice i zbog toga sam odabrala materijal gdje mogu da se šaltam sa ulogama. Igram četiri uloge za koje sam se trudila da svaka bude drugačija od prethodne. Samo po sebi je veliki izazov da se u 40 minuta, koliko traje predstava, dese tako velike promjene,” navela je Marunović.

Marunović je na ovom djelu radila po tri sistema – Stanislavskog, Brehta i Artoa. Važan dio predstavlja originalna muzika koju izvode uživo Marija Mitrović (klavir) i Martin Đorđević (bubnjevi), stvarajući atmosferu koja pulsira zajedno s emocijama scene.

“U predstavi su uključeni pokreti, ples i muzika zato na sceni sa mnom imam divne muzičare Mariju Mitrović na klaviru i Martina Đorđevića na bubnjevima. Oni su moji direktni partneri na sceni, a ne samo muzička podloga,” dodala je Marunović.

Predstava je osmišljena kao scenska ispovijest koja propituje mračne slojeve društva, kroz portrete žena u ekstremnim, grotesknim i bolno realnim situacijama mizoginije, bilo da su u ulozi žrtava ili počinilaca.

“Nažalost, stanje se ne poboljšava kada je položaj žena u pitanju, već svjedočimo raznim užasima koji se dešavaju kod nas ali i u cijelom svijeta. Ovo je predstava koja govori o žrtvama i počiniocima zločina, ali i za žene koje su počinioci zločina, makar u mom komadu, njihove trauma proizilaze iz sputavanja društva u kojem se nalaze i to je ono gdje leži problem,” kazala je glumica.

Predstava je režirana pod mentorstvom profesorke Dubravke Drakić koja je nakon sinoćnje izvedbe podijelila utiske o radu sa glumicom Anđelom Marunović, te ukazala na značajnu ulogu koju muzika ima u prenošenju snažnih poruka ovog pozorišnog komada.

“Anđela je studentkinja koja je htjela da proba da se hrabro suoči sa Ženomrzačkim pričama koje su vrlo kompleksne i koje predstavljaju niz od nekoliko ženskih sudbina. Nije htjela da radi monodramu, već da zahvaljujući scenskoj formi koja nije uobičajena ispriča sve te priče u dijalogu sa drugom ženom – Marijom Mitrović za klavirom. Zahvaljujući Marijinim kompozicijama i Martinu koji se kasnije uključio na bubnjevima uspjela je da napravi priču o tome koliko glumac i muzičar na sceni istovremeno mogu dobro da funkcionišu, da se dobro razumiju i budu na istom cilju – da se kritika ustaljenih tema koje se tiču očekivanja od žena, bilo da su supruge, majke, djevojke, na neki način dekonstruiše kroz Ženomrzačke priče. Ovdje na KotorArtu je najprirodnija veza između toga što taj muzički segment iziskuje i onoga što su mogućnosti scenskog izvođenja, povezivanja glumačkog i muzičkog,” ispričala je Drakić.

Publika je glasnim aplauzima nakon predstave nagradila Anđelinu glumu i vještu transformaciju u različite ženske likove, kao i muzičare koji su na svojim instrumentima doprinijeli snažnom utisku Ženomrzačkih priča.