To je naveo ministar prostornog planiranja, urbanizma i državne imovine Slaven Radunović u odgovoru Komori javnih izvršitelja koja je tražila tumačenje da li se zabrana otuđenja iz člana 33 Zakona o legalizaciji bespravnih objekata odnosi i na otuđenje izvršenja (prodaja na javnom nadmetanju/neposrednom pogodbom) ili se odnosi isključivo na dobrovoljni pravni promet.
Izvršitelji su pitali da li se, u slučaju da se zabrana odnosi i na postupak izvršenja, može dozvoliti promet ukoliko je postupak legalizacije u toku, odnosno donijeto je rješenje o legalizaciji.
Radunović je naveo da se član 33 Zakona o legalizaciji bespravnih objekata odnosi na sve postupke, pa i na postupak otuđenja u postupku izvršenja. Članom 33, stav 1 zakona propisano je da objekat koji se izgradi bez akta o građenju, odnosno suprotno tom aktu ne može biti u pravnom prometu, odnosno ne može se otuđiti i u istom se ne može obavljati privredna i druga djelatnost. Stavom 2 istog člana zakona predviđeno je da se bespravni objekat koji se ne upiše u katastar nepokretnosti ili za koji se ne izda rješenje o legalizaciji u skladu sa ovim zakonom ne može otuđiti i u tom objektu ne može se obavljati privredna i druga djelatnost…
„Potrebno je naglasiti da je derogiranim Zakonom o planiranju prostora i izgradnji objekata u članu 170 stav 1 propisano da bespravni objekat koji ne bude legalizovan u skladu sa ovim zakonom ukloniće se u skladu sa zakonom. Izgradnja objekata koja nije u skladu sa zakonom je krivično djelo, a u svim do sada usvajanim zakonima kojima se regulisala izgradnja objekata za nelegalni objekat predviđeno je njegovo uklanjanje. Sama ta činjenica dovodi do nesigurnosti za realizaciju izvršenja, odnosno nelegalni objekat bi u svakom trenutku mogao biti uklonjen od strane inspekcije, ukoliko ne uđe u postupak legalizacije. Iz tog razloga čudi da je bespravni objekat, čija izgradnja je krivično djelo, prihvaćen kao garancija za naplatu potraživanja“, precizirao je Radunović u odgovoru od 5. septembra.
Ukoliko je objekat ušao u postupak legalizacije, kako je naglasio, promet nije moguć do završetka postupka, odnosno dok se ne dobije rješenje o legalizaciji.
„Pokretanje postupka legalizacije ne znači i da će se objekat legalizovati jer postoje uslovi za legalizaciju koji se moraju ispuniti“, zaključio je Radunović.
Moguće zaključenje predugovora
Tumačenje člana 33 zakona zahtijevala je i kompanija Luštica divelopment, koja je od Ministarstva tražila objašnjenje da li je ovaj član primjenjiv na postupak ovjere i potpisivanja predugovora o kupoprodaji nepokretnosti (čija gradnja nije ni započeta) za koje je pokrenuta procedura pribavljanja građevinske dozvole, a koji su u potpunosti zasnovani na važećem Detaljno-urbanističkom planu. Tumačeći odredbe Zakona o obligacionim odnosima, iz Ministarstva su naveli da se na osnovu predugovora ne može vršiti prometovanje nekretnina, pa samim tim ne postoji ograničenje u zaključivanju predugovora, i to iz razloga što se glavni ugovor kojim bi se izvršio prenos prava svojine na nepokretnost ne bi mogao zaključiti kod notara ukoliko nije dobijena građevinska dozvola
Iz obrazovne ustanove The British Academy (TBA) pitali su da li se može obavljati djelatnost u objektima koji su u procesu legalizacije. Tumačeći zakonske odredbe, Ministarstvo je dalo mišljenje da se u objektima na koje se odnosi obraćanje TBA, a koji su u postupku legalizacije, može obavljati djelatnost sve do upisa zabilježbe zabrane obavljanja djelatnosti, a ne duže od 36 mjeseci, odnosno do 14. avgusta 2028. godine.
