Vlada je najavila prisustvo najviših državnih zvaničnika, predstavnika vlasti, diplomatskog kora, medija, NVO sektora i javnog života, a među prisutnima su bili Jakov Milatović, Andrija Mandić, Milo Đukanović, Filip Vujanović, Duško Marković, Ranko Krivokapić, Nikola Rakočević, Gojko Perović, Miraš Dedeić, kao i evropska komesarka Marta Kos.

Slika je, dakle, bila gotovo savršena za Dan nezavisnosti.

Milo Đukanović kao politički otac projekta, Filip Vujanović kao njegov institucionalni pratilac, Duško Marković kao čovjek sistema, Ranko Krivokapić kao ideološki čuvar 21. maja, Miraš Dedeić kao simbol antisrpskog crkvenog eksperimenta i, naravno, Andrija Mandić i Gojko Perović, kao poseban ukras večeri, piše Politika.

Posebno je dragocjeno što je tu bio Andrija Mandić. Čovjek koji je godinama dobijao podršku Srba u Crnoj Gori na priči da 21. maj nije njihov praznik, sada se pojavio na proslavi tog istog 21. maja, da svojim prisustvom pokaže kako se politička kičma može saviti do nivoa protokola.

Nekada otpor, danas zdravica i umjesto onog ne pristajemo, danas mora zbog funkcije. A srpski narod je gledao u čudu ovaj sinošnji državni redosled sjedenja ili stajanja, sasvim nebitno.

Ništa manje simbolično nije ni prisustvo Gojka Perovića. Ako je Mandić bio politički znak kapitulacije, Perović je bio crkveno-intelektualna fusnota iste večeri u ime Mitropolije crnogorsko-primorske. U društvu u kojem se pojavljuje i Miraš Dedeić, čovjek bi očekivao bar malo osjećaja za simboliku. Ali, izgleda da je Šipčanik sinoć imao čudesnu moć, da su se u njemu razlike topile brže nego što su se nekada davala obećanja srpskom narodu, prenosi Politika.

I tako je prijem povodom Dana nezavisnosti postao više od svečanosti. Postao je izložba političke amnezije. Na jednom mjestu našli su se oni koji su 21. maj stvarali raznim mahinacijama, oni koji su ga godinama slavili i koristili kao simbol distance od Srbije, Srpske pravoslavne crkve, srpskog jezika i srpskog identiteta. I oni koji su, bar deklarativno, trebalo da budu glas naroda koji taj datum ne doživljava kao svoj praznik.

Srbima u Crnoj Gori sada ostaje samo da dobro pogledaju tu sliku. Jer ponekad jedan prijem kaže više od stotinu saopštenja. A ovaj je rekao sasvim dovoljno.