Kako je istakao, borba protiv kriminala mora biti zajednički interes svih građana i institucija, jer to nije djelatnost nad kojom bilo koja vlast smije imati monopol.
“Ne umanjujući značaj borbe protiv svake vrste višedecenijskog kriminala i korupcije, ona ne smije postati instrument za izgradnju sistema koji zapravo ugrađuje samovolju kao temelj odlučivanja u ovoj izuzetno osjetljivoj oblasti. Upravo zato zabrinjava način na koji se predložene u usvojene izmjene Zakona o unutrašnjim poslovima i Zakon o ANB-u. Umjesto otvorene rasprave i uključivanja stručne javnosti, svjedočili smo tome da se osjetljiv sistem bezbjednosti dodatno zatvara i u realnosti podređuje političkoj kontroli. Bez ozbiljne stručne debate, bez iznošenja adekvatnih uporednih iskustava i bez odgovora na ključna pitanja, prije svega na ono kako izgraditi institucionalnu ravnotežu između stepena ovlašćenja i kontrole da se ne dogode zloupotreba tih ovlašćenja, vlast želi stvarati sistem u kojem će kritika rada bezbjednosnog aparata postati rizična, a možda i kažnjiva”, naveo je Perić.
Dakle, dodaje on, ovi zakoni nisu pisani u atmosferi u kojoj bi se uvažilo nečije znanje, iskustvo, gdje bi se okupila stručna javnost i ponudili održivi odgovori na izazove visokog stepena kriminaliteta, već u kojoj se osnažuju pojedinci koji će moći ovu osjetljivu materiju pretvoriti u svakom trenutku u politički marketing.
“Koliko se u ovom poslu srljalo ka potpunoj kontroli govori podatak da je prisluškivanje i mogućnost ostavljanja bez posla sada svedena zapravo na ravan punog diskrecionog odlučivanja ljudi koji sa političkom podrškom ili pozadinom ulaze ili se probijaju kroz ovaj sistem”, dodaje Perić
On navodi da je posebno iritantna teza o čišćenju policije koje sprovde kadrovi koji su karijerno napredovali tokom prethodnog režima, a da ne postoje mehanizmi da njih neko kontroliše na efektivan i provjerljiv način, osim partije koja ih kontorliše.
“Zato je ocjena ustavnosti spornih normi ovih zakona, a na drugom koraku i korekcija zakonskih rješenja jedini način za ispravku štete koja je već načinjena, a koja je suštinski i praktično zatvorila vrata ideji da ljudi od struke integriteta, koji nisu primarno vođeni partijskim već opštim interesom, budu kontrolori procesa koji sada sprovodi jedna partija2, zaključio je on.
