„Prvi naš diplomirani pravnik, kao čovjek velikog integriteta i diplomatske vještine i danas bi trebao biti uzor njegovim naslednicima“, poručuje on.

Dodaje da mu možda neki danas zamjeraju što je, nakon međunarodnog priznanja Crne Gore, u pregovorima sa Visokom portom o graničnim pitanjima, sprovođenju odluka Berlinskog kongresa i odnosima između dvije države, dosljedno zastupao interese Crne Gore, a ne Osmanskog carstva.

„Malo im je bilo što su golom političkom silom prije dvije decenije jednog od najvećih vasojevićkih bastadura koje je Crna Gora ikada imala stavili pod drugu zastavu, nego smo juče čuli vijest da su, bježeći od zastave Knjaževine Crne Gore, pod kojom je vojvoda Gavro kao ministar diplomatije služio svojoj državi i štitio njene interese, odlučili da njegovu školu diplomatije rasele iz njegovih Berana, u kojima je pisao svoje memoare i u kojima, pored Đurđevih Stupova, počivaju njegove sjeni“, istakao je Zogović.

On zaključuje sa riječima: „O tempora, o mores! Da li je đavo, ili su mađije, ili je nešto gore od oboje?“.