Navodni događaji desili su se 2021. godine, a žrtve, od kojih je jedna kućna pomoćnica koja je živjela u vili, a druga fizioterapeutkinja, tvrde da su bile primoravane na seksualne odnose sa Iglesijasom, da su bile šamarane, pipkane, vrijeđane i izložene fizičkom i verbalnom zlostavljanju, kao i neprijateljskom radnom okruženju.

Hulio Iglesijas ni njegovi predstavnici još nisu objavili zvanično saopštenje o ovom slučaju.

Jedna od žena navodi da je, uz prisustvo i učešće nadređene kućne radnice, Iglesijas gotovo svakodnevno primoravao na različite oblike intimnih odnosa, a druga da je muzičar ljubio i dodirivao kad god je htio, u svakodnevnim situacijama.

Događaji su se, prema navodima, dešavali u Iglesijasovim kućama u Punta Kani (Dominikanska Republika) i u Lajford Keju (Bahami), uz znanje i saučesništvo onih koji su upravljali vilama i osoblja. Mlađa od dvije žene imala je 22 godine, dok je muzičar tada imao 77.

Navodne žrtve su se obratile međunarodnoj organizaciji za ljudska prava kako bi prijavile svoja svjedočenja i dobile pravni savjet prijje nego što su se obratile medijima.

Španski portal Eldiario navodi da je riječ o istrazi koja je trajala tri godine i u okviru koje je kontaktirano oko petnaest žena koje su radile za muzičara, kao i drugi zaposleni.

Žrtve su bile žene iz radničke klase, koje su živjele u vilama i rijetko ih napuštale.

Bile su mlade (od 25 do 35 godina), nije im bilo dozvoljeno da imaju prijatelje niti partnera dok rade za Iglesijasa. Da bi dobile posao, morale su da prilože pet fotografija, a izbor je vršio šef osoblja. Takođe su morale da prolaze ljekarske preglede, uključujući ginekološke preglede i testove na polno prenosive bolesti.

One takođe opisuju da je pjevač imao naglu narav, zbog čega su živjele u stalnoj napetosti, u strogo hijerarhijskoj i izolovanoj radnoj strukturi. Postojali su “zaposleni” i “dame” – fizioterapeutkinje ili menadžerke – koje su imale drugačiji status.

Muzičar je kontrolisao mobilne telefone zaposlenih, šta jedu i kada imaju menstruaciju, potčinjavajući ih, kako navode, “strahom”. Kada bi odbile njegove seksualne zahtjeve, ponižavao ih je i emocionalno ucjenjivao.

Prema pisanju lista, Iglesijas zapošljava desetine radnika, i do šesnaest, koji svakodnevno rade propisane sate, bez redovnih odmora.

Izabrane radnice pratile su ga na putovanjima i boravcima, na primjer u Španiji, ali im nije bilo dozvoljeno da uobičajeno napuštaju kuću. Od njih se zahtijevalo da s njim plivaju u moru u bikinijima i da ga masiraju, a jedna svjedokinja opisala je gotovo svakodnevnu seksualnu potčinjenost.

U pojedinim slučajevima, žena koja je upravljala kućom takođe je učestvovala u tim susretima, a u drugim je to opravdavala tvrdeći da time ublažava muzičareve bolove.

Žene navode da su njihova ekonomska i društvena ranjivost bile iskorišćene za činjenje ovih seksualnih, radnih i psiholoških zloupotreba.

Hulio Hose Iglesijas de la Kueva, poznatiji kao Hulio Iglesias, rođen je u Madridu 23. septembar 1943. i do danas je objavio 77 albuma i prodao preko 300 miliona nosača zvuka širom planete.

Prema Sony Music Entertainment, jedan je od desetoro komercijalno najuspešnijih muzičkih umjetnika u istoriji, čije se bogatstvo procjenjuje na 800 miliona eura.

Bio je u braku sa filipinskom novinarkom Isabel Prejsler s kojom je imao troje djece, Čabeli Iglesias, Hulija Iglesijasa Mlađeg i Enrikea Iglesijasa, ali su se razveli poslije sedam godina zajedničkog života.

Godine 2010, nakon dvadesetogodišnje veze se vjenčao s pjevačicom Mirandom Rijnsburger. Par ima tri sina Migela, Rodriga i Giljerma i ćerke bliznakinje Viktoriju i Kristinu.

U osmoj deceniji života izgubio je sudski spor, kojim je dokazano da ima vanbračnog sina.

Iglesijas ima investicije u Punta Kani, turističkom mjestu na istoku Dominikanske Republike gdje, ako nije na turneji, provodi veći dio godine.