Za mnoge ljude sa Balkana Jugoslavija je „više od zbira malih, međusobno suprotstavljenih državica“, piše njemački list Kelner štat ancajger i konstatuje: „Na Balkanu ima vatrenih nacionalista, ali ima i onih koji žale za svojom mladošću u velikoj, ujedinjenoj Jugoslaviji.“
“Melodiju te tuge niko bolje ne simbolizuje od Bijelog dugmeta“, navodi autor članka koji je prisustvovao koncertu. Nastup je, piše, „vratio 4.000 uglavnom balkanskih fanova u mješavinu nostalgije, sjećanja na dobra stara vremena i prvu ljubav pod suncem Jugoslavije“.
“Bregović – otjelotvorenje Jugoslavije”
Goran Bregović, vođa grupe osnovane 1974, otjelotvorenje je ujedinjene Jugoslaviju kao malo ko, ocjenjuje Kelner štat ancajger. Otac mu je Hrvat, majka Srpkinja, supruga Bošnjakinja – a on se do danas izjašnjava kao Jugosloven.
List pojašnjava njemačkim čitaocima i da je Bijelo dugme, kao najpopularniji bend socijalističke države, sedamdesetih i osamdesetih punio stadione, a mediji su to tada zvali „dugmemanija“.
Ali, dok su njegovi zemljaci – Srbi, Hrvati i Bošnjaci – pucali jedni na druge, Bregović je živio na bezbjednom – u Parizu – i stanovnici njegovog rodnog Sarajeva, koje je bilo u opsadi, to su mu zamjerili, navodi se u članku.
„Da li bi zaista bilo smislenije svakodnevno stajati u redu za vodu i drhtati pod kišom granata, umjesto pokušavati da se izraze osjećanja kroz muziku? Ja sam muzičar“, rekao je Bregović u jednom intervjuu“, a prenosi njemački list.
Glasno, melanholično i pomalo sladunjavo
Nakon ratova, bend je ponovo počeo da održava koncerte, ali su oni često kritički komentarisani. „Bregović je k**vin sin, ali on je naš k**vin sin“, napisao je nedjeljnik Slobodna Bosna. „To je kompliment na balkanski način“, ocjenjuje Kelner štat ancajger.
Lista navodi da je zvuk Bijelog dugmeta ostao „glasan, melanholičan i pomalo sladunjav“. Ali – „za 4.000 ljudi u dvorani u Diseldorfu najvažnija je ljubav prema njihovoj domovini. Ne prema Hrvatskoj, Bosni ili Srbiji. ’Večeras smo opet Jugosloveni’, kaže posjetilac koncerta Edin Karović, vidno ganut čitavim nizom himni o slomljenom srcu.“
„Jugoslavija živi! Svuda gdje Bijelo dugme puni dvorane“, zaključuje se na kraju u tekstu lista Kelner štat ancajger.
