To su glavni nalazi nove studije koju je objavila Škola javnog zdravlja Mejlman pri Univerzitetu Kolumbija.
Studija je objavljena u časopisu Nature Cities. Istraživanje je pokazalo kašnjenje od sedam sekundi za vozače rezultira smanjenjem ukupnog broja povreda pješaka. I smrtonosnih i onih bez smrtnog ishoda – za 33 odsto na raskrsnicama u Njujorku.
„Ideja je da se pješacima da vremena da stignu do centra raskrsnice, gdje su vidljiviji“, rekao je Kristofer Morison, glavni autor studije i vanredni profesor epidemiologije na Školi Mejlman.
„Većina nesreća između pješaka i vozila dešava se blizu ivičnjaka, gdje vozači teže uočavaju ljude koji prelaze ulicu“.
Studija
Kašnjenja ili davanje duže vremenske prednosti, poznate kao „vodeći intervali za pješake“ (Leading Pedestrian Intervals – LPIs), omogućavaju pješacima da počnu da prelaze ulicu prije nego što vozila dobiju zeleno svijetlo za skretanje. Obično dajući prednost od sedam do 11 sekundi, u zavisnosti od veličine raskrsnice.
U okviru studije pod nazivom „Efikasnost vodećih intervala za pešake u cilju njihove bezbjednosti u gradovima“, istraživači su analizirali 6.003 raskrsnice u Njujorku u periodu od 2013. do 2018. Od ukupnog broja analiziranih raskrsnica, skoro polovina imala je instalirane vodeće intervale za pješake.
Istraživači su se fokusirali na povrede pješaka koje se dešavaju u krugu od 30 metara od raskrsnica sa semaforima.
Prema studiji, smanjenje povreda pješaka bilo je konzistentno na svim tipovima raskrsnica, a najizraženiji efekat zabilježen je tokom dana, kada je broj smrtonosnih nesreća sa pješacima opao za 65 odsto.
„Kao neko ko živi u gradu, dobro je znati da intervencije poput LPI, koje sprovodi Odjeljenje za saobraćaj u Njujorku (NYCDOT), doprinose bezbjednosti pješaka“, izjavio je Sideš Zadej, koautor studije i doktorand epidemiologije u Kolumbija Mejlman školi.
Cilj smanjenje smrtnih slučajeva
U izvještaju se navodi da je Njujork bio jedan od prvih gradova u SAD-u koji je prihvatio pristup Vision Zero ili Safe System i koncept bezbjednosti i dizajna na putevima, koji uzima u obzir ljudsku grešku. Ovaj pristup je prvi put primijenjen u Švedskoj 1990-ih.
Cilj ove inicijative je eliminacija svih smrtnih slučajeva i ozbiljnih povreda u saobraćaju stvaranjem višeslojnih sistema zaštite, tako da ukoliko jedan sloj zakaže, drugi preuzimaju i ublažavaju posljedice nesreće. Poboljšanja su usmjerena ka: bezbjednijim ljudima, bezbjednijim putevima, bezbjednijim vozilima, bezbjednijim brzinama i boljom njegom nakon nesreće.
U okviru ove zaštitne mreže, vodeći intervali za pješake – zajedno sa drugim jeftinim mjerama kao što su ležeći policajci i tretmani za smirivanje skretanja poput gumenih „ležećih policajaca“ – „čine centralni dio gradske strategije za bezbjednost pešaka“, navode istraživači.
„LPI su jedna od najpristupačnijih i najprimjenljivijih saobraćajnih bezbjednosnih mera“, dodao je Morison, glavni autor studije. „Kašnjenje od sedam sekundi za vozače može značiti razliku između života i smrti za pješake. Naši nalazi pokazuju da ova mjera funkcioniše – i trebalo bi je uvesti u što više gradova“.
