Kada dijete ne dobije prostor za izražavanje emocija, kada se osjeća upoređivanim, zanemarenim ili neshvaćenim, razvija obrazac ponašanja koji u odrasloj dobi može prerasti u anksioznost.
Ove obrasce ponašanja, koji često potiču iz disfunkcionalnih porodičnih dinamika, podijelila je psihoterapeutkinja Maja Ušioko kako bi osvijestila šta sve može uticati na našu psihičku stabilnost danas.
Ovo su obrasci u djetinjstvu koji mogu biti korijen anksioznosti, prema psihoterapeutkinji.
- Upoređivanje s braćom i sestrama.
- Tabu teme u porodici (teme o kojima “nije bilo dopušteno” govoriti – poput seksualnosti, problema s zavisnostima ili konflikta između roditelja…).
- Emocije djeteta nisu bile važne.
- Etiketiranje djeteta kao “problematičnog” bez dubljeg uvida u razloge iza toga.
“Ovi obrasci ponašanja u disfunkcionalnim porodicama vrlo su česti. Utiču na nas, naše odnose, osjećaj sigurnosti i nivo samopouzdanja. Upravo su ovi obrasci često osnova anksioznosti u odrasloj dobi. Ali, psihoterapija je korak prema kvalitetnijem životu”, zaključila je Ušioko, prenosi Index.
