Najvažniji element ovog događaja je upravo putanja oblaka plazme izbačenog sa Sunca. Radi se o CME-u u obliku punog haloa (full-halo), što znači da je izbacivanje usmjereno direktno duž linije Sunce-Zemlja. Simulacije koje su izradile američke agencije NOAA i NASA predviđaju petak, 9. oktobar, kao datum kada će oluja stići blizu naše planete.

Udar bi mogao izazvati geomagnetnu oluju klase G2, što predstavlja umjeren intenzitet prema zvaničnoj skali.

Ovaj scenario otvara i mogućnost pojačane aktivnosti polarne svjetlosti (aurore), čemu pogoduju i posebno povoljni astronomski uslovi: u danima dolaska CME-a biće skoro mlad mjesec, što garantuje veoma tamno nebo u ruralnim područjima i potencijalno odlične uslove za fotografisanje ovog fenomena.

Događaj je potekao iz aktivnog solarnog regiona 4549, pjege koja je posljednjih sati privukla pažnju zbog svoje magnetne složenosti. Zapažanja ukazuju na magnetnu konfiguraciju beta-gama-delta, strukturu sposobnu da akumulira značajne količine energije. Prema izvještajima, ovaj region ima dovoljno energije da proizvede čak i najsnažnije baklje klase X. Dugotrajne erupcije poput ove klase M2 posebno su zanimljive jer često prate izbacivanje ogromnih količina plazme i magnetnog polja u svemir.

Zajedno sa bakljom zabilježeno je koronalno izbacivanje mase (CME). Zbog geometrije izbacivanja u odnosu na liniju posmatranja sa Zemlje, oblak izgleda kao da se širi oko Sunca u obliku oreola. Treba razlikovati baklju (brzo oslobađanje elektromagnetne energije koje brzo stiže do Zemlje) od CME-a (fizičko izbacivanje plazme kojem je potrebno nekoliko dana da pređe razdaljinu do naše planete).

Moguća geomagnetna oluja G2: Šta to znači?

Klasifikacija G2 označava umjerenu geomagnetnu oluju na NOAA skali (koja ide do G5). Tokom ovakvih oluja, mogući su uticaji na tehnološke sisteme, posebno na visokim geografskim širinama.

Moguća su upozorenja na napon u sevjernim elektro-mrežama, dok će satelitski operateri možda morati da koriguju orijentaciju letjelica u svemiru.

Takođe, moguće su prolazne smetnje u visokofrekventnim (HF) radio komunikacijama.

Najljepši aspekt dolaska ove oluje tiče se polarnih svjetlosti. Kada materijal sa Sunca stupi u interakciju sa Zemljinim magnetnim poljem, čestice padaju prema gornjoj atmosferi, stvarajući karakteristične svjetlosne emisije. Tokom oluje klase G2, aurore bi mogle biti vidljive i na nešto nižim geografskim širinama nego inače, nudeći zanimljive uslove za posmatrače neba.