To praktično pokazuje da trgovački lanci nisu ni osjetili bojkot, odnosno da, sudeći prema podacima PU, bojkota nije ni bilo.

Do sada su bila tri velika bojkota svih trgovačkih lanaca. Prvi je bio 31. januara, drugi 7. i 8. februara, a treći 11. i 14. marta. Između su bile tri sedmice gdje je u jednoj bojkotovan isključivo Voli, a u druge dvije sedmice Idea i Aroma. Osim njih, u najveće trgovačke markete spadaju Hard diskont “Laković” i Megapromet.

Promet u pet trgovačkih lanaca u utorak, 11. marta, iznosio je 2,7 miliona i manji je za 3,23 odsto, odnosno 90 hiljada, u odnosu na utorak, 4. mart, kada je iznosio 2,792 miliona. Kada je u pitanju petak, 14. mart, promet je iznosio 2,933 miliona, što je 3,68 odsto, odnosno 112 hiljada manje u odnosu na petka, 7. mart, kada je promet bio 3,045 miliona.

Bojkot trgovina započet je na poziv Alternative Crna Gora, a sve u cilju smanjenja visokih cijena namirnica i po uzoru na Hrvatsku, koja je prva od zemalja Balkana započela sa ovakvim vidom borbe za smanjenje cijena u trgovačkim lancima.

Prvi bojkot je bio ubjedljivo najbolji i tada su građani poslali jasnu poruku da trgovci treba da smanje cijene, ali je problem što u njoj nisu istrajali ni mjesec dana.

Prvi bojkot, 31. januara, doveo je do smanjenja prometa u trgovačkim lancima za čak 56,14 odsto, odnosno 1,57 miliona eura. Promet je tog dana iznosio 1,338 miliona.

Već sljedećeg petka, koji je bio prvi od dva dana bojkota, situacija je bila znatno slabija po pitanju bojkota, jer je promet iznosio 2,067 miliona. Da su se građani zasitili bojkota ili borbe protiv visokih cijena najbolje je pokazao petak, 14. mart, kada je promet bio 2,933 miliona. Promet u petak, 14. marta, čak je bio i veći od prometa u petak, 24. januara, za 140 hiljada. Petak, 24. januar, koristio se za poređenje sa prvim danom bojkota.

Tako je 14. marta promet u odnosu na prvi bojkot porastao za skoro 1,6 miliona, odnosno za 119,2 odsto. U odnosu na 7. februar, rast prometa 14. marta iznosio je 41,92 procenta.

Ako je suditi prema podacima Poreske uprave, odnosno po rezultatima bojkota, za većinu građana cijene namirnica u trgovačkim lancima nisu visoke. Ili, ako jesu, apsolutno nisu spremni da se u kontinuitetu bore za smanjenje cijena. Da jesu, sigurno bi bili mnogo istrajniji u borbi i ne bi odustajali poslije sedam ili mjesec dana.

Pritom, tokom bojkota nijedan od marketa nije smanjio cijene većeg broja namirnica na duže vrijeme, što su, na primjer, u Hrvatskoj odmah uradili. Ali, tamo su građani imali podršku Vlade, dok je u Crnoj Gori bojkot putem tvita podržao premijer, a resorni ministar Nik Đeljošaj bio je na strani trgovinskih lanaca, koji su od države tražili da se uključi i da smanji namete, kako bi se dovelo do smanjenja cijena.

Država, međutim, nije reagovala sa smanjenjem dažbina, niti se na više upućenih poziva sastala sa predstavnicima privrede.