Odrastajući kraj oca, čuvenog Dragana Zarića, i Ivan i Milica poželjeli su da budu glumci.
“Predivno mi je što su gledaoci do te mjere identifikovali mog oca s likom Lepog Caneta da su me kasnije stalno pitali iz kog je sela, iako su Zarići od 1850. godine u Beogradu. Ni tata nije mogao da ubijedi ljude o svom porijeklu, a nije se ni trudio. Uvijek sam cijenila mišljenje oca, iako sam bila dosta mlada i na samom početku karijere, kad je preminuo. Nažalost, nije dočekao da me gleda u pozorištu”, ispričala je Milica za TV Ekran, pa o svom bratu dodala:
“I da nije glumac, značilo bi mi šta Ivan misli, jer mi je rođeni brat. Znam da me neće štedjeti, da će mi reći prave stvari iskreno i direktno”, istakla je Milica, koja je prvi put pred kamere stala u seriji “Soba 405” kad je imala samo 13 godina.
Njen dvije godine stariji brat Ivan igrao je u istoj seriji kao tinejdžer. Ostvario je kao i sestra niz zanimljivih uloga pred kamerom, od “Boljeg života” i dragocene epizode do serija “Klan” i “Radio Mileva”. Nedavno, putevi su im se ukrstili u seriji “Tajne vinove loze”.
“Put glumca donosi neke blagodeti i plodove, ali i košta nešto. Tata nam je savjete davao usput, kroz neku životnu priču, anegdotu, vic… Kako odrastam i matorim, shvatam neke stvari. Ima savjeta koji se otvore u 35. Glupo bi bilo da mlad čovjek od 18 shvati život”, kazao je Ivan za TV Ekran.
To što je bio student generacije na FDU publika manje zna od uloga koje je Ivan Jevtović ostvario u teatru i pred kamerama. Sanjao je da postane pilot, ali su ga sve životne okolnosti vukle ka glumi.
Kao student je zaigrao u pozorištu “Boško Buha”, a paralelno je sticao iskustvo u prestižnim filmskim i televizijskim ostvarenjima kao što su “Stršljen”, “Nebeska udica”, “Normalni ljudi”…
Ivan Jevtović
Serija “Urgentni centar”, a potom i komad “Ratna kuhinja” u Ateljeu 212 bili su zajednički zadaci koje je dijelio s bratom Jakovom. On je poslije srednje škole upisao istoriju, ali je kasnije shvatio da je gluma njegov izbor, pa je završio na Univerzitetu BK. Na televiziji se prvi put pojavio 2002. godine u seriji “Lisice”. Obojica danas čuvaju nasljeđe svog oca, čuvenog glumca i profesora Vladimira Jevtovića.
“Otac nimalo nije uticao na moju odluku da budem glumac, ali jeste uticao na moju pedagošku profesiju, jer čim sam ušao u glumu, bukvalno me je bacio u vatru pozvavši me da mu budem asistent na Akademiji umetnosti u Beogradu. Ne pravim se pametan da mogu da ga nadmašim, nego se poklanjam pravom uzoru”, opisao je Ivan za TV Ekran.
Bane i Sergej Trifunović
Internacionalna komedija “Burek”, koja okuplja glumačku ekipu iz nekoliko zemalja, udružila je i profesionalne snage braće Sergeja i Branislava Trifunovića. Šest godina stariji Sergej dokazao se na velikom platnu još 1995. u filmu Gorana Paskaljevića “Tuđa Amerika”, nakon čega je ređao blistave uspjehe.
Bane je tada maštao o glumi, ali ubrzo je stigao brata i obezbijedio svoje mjesto pod zvezdanim nebom. Na obojicu je ponosan njihov otac Tomislav Trifunović, koga televizijska publika najviše pamti po liku kurira Đoke iz “Srećnih ljudi”.
“Bio bih najsrećniji da nešto snimim s mojim sinovima, ali eto, osim nekih sporadičnih epizoda u filmu “Kad porastem, biću Kengur”, u seriji “Crni Gruja” i jednoj epizodi s Banetom u “Crnoj Zorici”, nismo više radili. Oni su maltene odrasli u pozorištu. Od malih nogu su me pratili, a jedno vrijeme smo u Kruševcu stanovali na sto metara od pozorišta, tako da su više vremena provodili tamo nego kod kuće. Obojica su izabrali taj put, a vrijeme je pokazalo da su napravili pravi izbor. Nisu postali glumci samo zato što im je tata glumac, nego su pokazali da imaju i neke druge kvalitete”, otkrio je Tomislav Trifunović za TV Ekran.
Igor i Petar Benčina
Zanimljivo za braću Igora i Petra jeste njihova šira glumačka porodica. Pored toga što je Petar oženjen Tamarom Dragičević, njihova tetka je Branka Pujić, teča Dragan Jovanović, a sestra od tetke Anđela Jovanović. Kad se okupe na porodičnom ručku…
“Uglavnom ne pričamo o poslu. Mi smo kao Kenedijevi, sve nam je to normalno”, rekao je Petar sa osmijehom za TV Ekran. Popularnost su mu učvrstile role tajnog agenta Nebojše u “Državnom službeniku” i gradonačelnika Beograda u seriji “Žigosani u reketu”. U filmu “Volja sinovljeva” dijelio je kadar s bratom Igorom.
“Dovoljno mi je bilo što sam imao priliku da budem s njim u kadru, i to je jedno posebno iskustvo, koje mi je vrlo značajno. Ne želim da opisujem brata kao kolegu, jer je važnije to što mi je brat”, rekao je Igor za TV Ekran. On je karijeru pred kamerom počeo prije nešto više od dvije decenije u ostvarenju Radivoja Andrića “Kad porastem, biću Kengur”, a popularnost su mu donijele serije “Žigosani u reketu”, “Žmurke”,”Pet” i “Grupa”.
