11. novembra obilježava se Dan primirja u Prvom svjetskom ratu, koji se u Srbiji slavi kao nacionalni praznik. Na ovaj dan 1918. godine, u 11 časova, stupilo je na snagu primirje između Njemačke i sila Antante, potpisano u Kompijenju u Francuskoj, čime su okončane borbe na Zapadnom frontu i simbolično označen kraj Velikog rata.

Za srpski narod ovaj datum ima poseban istorijski značaj. Prvi svjetski rat predstavlja jedno od najtežih, ali i najslavnijih poglavlja naše istorije. Srbija je pretrpjela ogromne ljudske žrtve, okupaciju, povlačenje preko Albanije i stradanja na Krfu, ali je njena vojska, zajedno sa saveznicima, uspjela da se oporavi, probije Solunski front i oslobodi otadžbinu.

Ne smijemo zaboraviti ni ogromnu žrtvu koju je podnijela Crna Gora. Crnogorska vojska je u Prvom svjetskom ratu pokazala izuzetnu hrabrost, posebno u Mojkovačkoj bici, vođenoj na Badnji dan i Božić 1916. godine. Pod komandom serdara Janka Vukotića, crnogorski vojnici pružili su snažan otpor daleko nadmoćnijim austrougarskim snagama, štiteći pravac povlačenja bratske vojske Srbije prema Albaniji. Ta žrtva ostala je jedan od najsvjetlijih primjera bratstva, solidarnosti i zajedničke borbe za slobodu.

Dan primirja u Srbiji se kao državni praznik obilježava od 2012. godine. Njegov simbol je Natalijina ramonda, cvijet koji ima sposobnost da se oporavi i nakon gotovo potpunog sušenja, zbog čega predstavlja simbol stradanja, obnove i vaskrsa srpske države.

Danas se sa ponosom i dubokim poštovanjem sjećamo svih koji su položili živote za slobodu otadžbine. Sjećamo se srpskih i crnogorskih junaka, njihove hrabrosti, požrtvovanosti i vjere da je sloboda vrijednost za koju se vrijedi boriti.

Neka nas njihova žrtva podsjeća na značaj sloge, bratstva i očuvanja istorijskog pamćenja. Narod koji zaboravi svoje pretke i njihova stradanja rizikuje da izgubi svijest o vrijednosti slobode koju danas uživa.

Slava i vječna zahvalnost svim srpskim i crnogorskim junacima Velikog rata.