On je naveo da bezbjednosni izazovi uslovljeni strateškim opredjeljenjem visokorizičnih kriminalnih grupa ka međusobnim obračunima su kontinuirani i više puta istaknuti, kao i nedovoljno efikasni sudski procesi, procesne zloupotrebe i druge činjenice koje su često znale biti razlog periodičnog usložnjavanja bezbjednosne situacije.
“Ključno je naravno upravo teško nasljeđe prošlosti, jer pomenuti narko karteli su nastali, stekli ogromnu finansijsku moć i izgradili svoju infrastrukturu za vrijeme bivšeg sistema, tada pretvarajući i državne institucije u svoje ispostave, pa su vidimo postali transnacionalni izazov i za mnogo veće zemlje i sisteme od crnogorskog, čemu svjedoče ubistva u najrazvijenijim zemljama, kao i posljednje koje se prije neki dan desilo u centru Barselone. Prosto, kriminal i kriminalni obračuni ne znaju za granice, vjere i nacije, a nešto što je stvarano i ojačavano toliko decenija ne može se u kratkom roku u potpunosti suzbiti, ali broj akcija, uhapšenih i procesuiranih u prethodnim mjesecima od kojih su se mnogi godinama smatrali nedodirljivim, kao i proces vetinga koji se sprovodi, pokazuje da zaštićenih nema, da će pravda stići do svakog i da država nikada više neće služiti mafiji”, naveo je Bečić.
Kaže da mu je degutantno i govoriti o stepenu licemjerstva onih koji pokušavaju jeftino politički zloupotrebljavati svaku tragediju ili kriminalni obračun, “a za čije vrijeme vladavine su nastali, ojačali i državom upravljali karteli što pokazuju mnogi tužilačko-sudski procesi, ubijeno preko 700 ljudi, samo u jednom posljednjem mandatu oko stotinu, od čega polovina kao posljedica mafijaških obračuna, uz nerijetko i slučajne žrtve”.
“I danas slušamo lekcije od onih kojima je očito “mala” bila kriminalna baza koja se obračunavala unutar Crne Gore, nego su skidali zabrane ulaska u Crnu Goru regionalnim kasapima Belivuku i Miljkoviću, tvrdeći da su to prijatelji naše zemlje, dok su oni po riječima nadležnih vršili najmonstruoznija krivična djela. Da ne govorim o nekim drugima čiju vladavinu su obilježili rijetko viđeni skandali u sektoru bezbjednosti, čija se svaka informacija i napad tokom rada ove Vlade pokazala kao lažna, a čiji stepen lične frustiracije je zaista rijetko viđen”, saopštio je Bečić.
Prema njegovim riječima, u kakvom smo sistemu nekada živjeli i čemu je služio sektor bezbjednosti, najbolje govori činjenica da su lične karte i oružani listovi izdavani od strane Crne Gore i tadašnjeg režima, vođama “zemunaca” i “surčinaca”.
“Pa je tako: Dušan Spasojević, imao prebivalište u Podgorici i dobio crnogorsku ličnu kartu krajem januara 1998. godine, a par dana nakon toga i oružani list broj 00037 za pištolj Pietro beretta. Ljubiša Buha imao prebivalište u Podgorici, a dobio i crnogorsku ličnu kartu i oružani list za pištolj broj 356 decembra 1997. godine. A Mile Luković imao prebivalište u Mojkovcu takođe od 1997. godine, kao i izdatu crnogorsku ličnu kartu”, saopštio je Bečić, dodajući da dostavlja fotografije kao svjedočanstvo vremena koje se nikada više ne smije ponoviti.
“Na ovaj način su ne samo izdavali oružane listove ljudima iz kriminalnog miljea, već smo vidjeli u procesima nadležnih mnoge i pozicionirali na ključnim mjestima u sektoru bezbjednosti, pa su tako ključni ljudi u sektoru bezbjednosti u vrijeme bivšeg režima danas suočeni sa presudama ili optužnicama za teška krivična djela”, zaključio je.
