Vrhovni sud Crne Gore je u julu prošle godine stavio tačku na ovaj slučaj, odbijajući reviziju izrečenu na presudu Višeg suda u Bijelom Polju, koji je potvrdio presudu kolašinskog Osnovnog suda kojom je B.M. dosuđen iznos od 26.000 eura.
Kolašinac, koji je sumnjičen za saizvršilaštvo u ubistvu, bio je u pritvoru od 20. marta 2019. do 19. maja 2021. Pritvorsku ćeliju napustio je na dan izricanja oslobađajuće presude, odnosno nakon više od dvije godine u pritvoru. Nakon izlaska iz pritvora, tužio je državu, a kolašinski Osnovni sud je krajem 2022. djelimično usvojio njegov tužbeni zahtjev. Ministarstvo pravde presudom je obavezano da mu na ime naknade nematerijalne štete za pretrpljene duševne bolove zbog povrede ugleda, časti, slobode i prava ličnosti, a zbog neosnovanog lišenja slobode u vremenskom periodu od 20. marta 2019. do 19. maja 2021. godine, isplati 26.000 eura. Preostali dio tužbenog zahtjeva, kojim je B.M. tražio da mu tuženi po istom osnovu isplati još 39.000 eura, odbijen je kao neosnovan. Postupajući po žalbama, Viši sud u Bijelom Polju ih je odbio kao neosnovane, a protiv presude tog suda izjavljena je revizija Vrhovnom sudu Crne Gore. Taj sud je 4. jula 2025. godine odbio reviziju kao neosnovanu.
U žalbenom postupku, Kolašinac je ukazao da je u pritvoru neosnovano proveo punih 26 mjeseci i da nije bio opravdan predlog za određivanje pritvora jer nije izvršio krivično djelo za koje se teretio. On je ukazao i da je čovjek u poznim godinama, da je boravio u prostorijama sa ljudima koji su stvarno prekršili zakon, te da potiče iz radničke i seljačke porodice a da su njegovu kuću u selu zvali “kućom onog što je u zatvoru”. Cijenio je da sud nijednu od ovih činjenica nije imao u vidu kada je odlučivao o visini štete, zbog čega smatra da je visina naknade prenisko određena, predlažući da se presuda preinači.
Zaštitnik imovinsko-pravnih interesa, koji je zastupao državu, cijenio je, pak, da je visina štete određena previsoko, da prvostepeni sud nije obrazložio kojim se parametrima vodio prilikom utvrđivanja visine naknade, kao i da je zaključeno da je tužilac pretrpio duševne bolove zbog povrede prava ličnosti, časti ugleda i slobode usled neosnovanog lišenja slobode, iako je u toku postupka izvodio samo pisane dokaze, a da pritom nije saslušao tužioca na date okolnosti.
Viši sud je ocijenio da su žalbe obje strane neosnovane i da presudom nije došlo do povrede odredaba parničnog postupka. U postupku je utvrđeno da je B.M. pritvor određen rješenjem Višeg suda u Bijelom Polju, a potom produžavan rješenjima Višeg suda sve do 19. maja 2021. godine, kada je ukinut. Presudom Višeg suda koja je donesena 19. maja 2021. godine, tužilac je oslobođen optužbe, a ova presuda je potvrđena presudom Apelacionog suda od 16. oktobra 2021.
“Po ocjeni ovog suda, prvostepeni sud je pravilno odlučio o visini naknade nematerijalne štete koju je tužilac pretrpio zbog neosnovanog pritvora. Dosuđeni iznos štete predstavlja satisfakciju za duševne bolove koje je tužilac pretrpio. Visina dosuđene štete od strane prvostepenog suda odmjerena je saglasno odredbi čl. 207 Zakona o obligacionim odnosima”, navodi se u presudi Višeg suda, u koju je “Dan” imao uvid.
Visina naknade adekvatna satisfakcija
U presudi Višeg suda konstatovano je da se žalbama stranaka neosnovano ukazuje da je visina naknade nematerijalne štete prenisko, odnosno previsoko određena, jer je sud prilikom utvrđivanja visine naknade nematerijalne štete imao u vidu činjenicu da je tužilac ranije osuđivan zbog krivičnog djela izazivanje opšte opasnosti i krivičnog djela nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih sredstava.
“Ovaj sud nalazi da je u konkretnom sporu visina pravične naknade odmjerena srazmjerno duševnim bolovima koje je tužilac trpio i predstavlja adekvatnu satisfakciju za njegove duševne bolove”, ocijenjeno je u presudi.
