Kako su saopštili iz SOBNOR-a, nakon polaganja cvijeća sve prisutne delegacije nadahnutim govorom pozdravio je domaćin ovog skupa, Nikola Niko Zec, predsjednik te organizacije.

On se zahvalio na prisustvu predsjedniku SOBNOR-a Crne Gore Radojici Radojeviću, potpredsjednicima, prof. Ljubenku Boroviću i Aleksandru Marašu, sekretarki Radmili Čagorović i podgoričkoj i kotorskoj delegaciji.

Ispred SOBNOR-a Crne Gore skup je pozdravio predsjednik Radojević koji je govorio o liku i djelu Marka Stanišić

“Narodni heroj Marko Stanišić, rođen je 15. novembra 1919. godine u selu Maine, u Budvi. Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, a nakon toga se bavio raznim fizičkim poslovima. Kao mladi radnik priključio se revolucionarnom radničkom pokretu i učestvovao je u akcijama, kojima je rukovodila tada ilegalna Komunistička partija Jugoslavije. Nakon okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine aktivno je radio na pripremanju oružanog ustanka u svom kraju”, naveo je Radojević.

On je podsjetio da je Stanišić, kada je izbio Trinaestojulski ustanak, bio među prvim ustanicima na crnogorskom primorju.

“Učestvovao je i u jednoj od prvih većih ustaničkih akcija, kada je 18. jula 1941. godine na putu Budva—Cetinje, kod sela Brajića napadnuta i uništena italijanska motorizovana kolona, a preko 230 italijanskih vojnika izbačeno iz stroja. Kao dobrovoljac Primorsko-sokolske čete, ušao je u sastav Lovćenskog bataljona Crnogorskog odreda za operacije u Sandžaku. U sastavu ovog
bataljona učestvovao je u neuspelom napadu na Pljevlja, 1. decembra 1941. godine. U ovom napadu, bio je među borcima koji su jurišali na opkoljeni grad. Nakon toga učestvovao je u borbama po Sandžaku, a 21. decembra 1941. godine u Rudom je bio među borcima Lovćenskog bataljona koji su stupili u Prvu proletersku udarnu brigade”, dodao je.

Zajedno sa Prvom proleterskom brigadom, Stanišić je učestvovao u borbama ove brigade na Romaniji, Zvijezdi i Igmanu, kao i u napadu na italijansko-ustaški garnizon u Ulogu, na Neretvi i napadu na ustaško uporište u Župi, od Uloga do Konjica.

“Među borcima Prvog lovćenskog bataljona, ali i čitave Prve proleterske brigade, bio je poznat kao neustrašivi bombaš, koji je u svojoj torbici uvek nosio nekoliko bombi. U borbi u blizini sela Džepi, kod Konjica, juna 1942. godine Marko je u pratnji dvojice boraca-puškomitraljezaca, Špire Lagatora i Hajrudina Mehinagića, upao u pećinu u kojoj se krila grupa od deset ustaša nakon čega ih je razoružao. Marko Stanišić je bio pohvaljen od strane Štaba Prve proleterske brigade, a na poklon je dobio ručni sat, kao najhrabriji borac Prvog bataljona”, naveo je Radojević

Ukazao je da je početkom 1944. godine Stanišić unaprijeđen u čin potporučnika i postavljen za zamjenika Šestog beogradskog bataljona Prve proleterske brigade.

“Sa ovim bataljonom učestvovao je u mnogim borbama u Bosni, Sandžaku i Srbiji. Posebno se istakao maja 1944. godine u borbama kod Mliništa, u vrijeme njemačkog desanta na Drvar. Od kraja 1944. godine pa do završetka rata, Marko je bio obaveštajni oficir Prve proleterske
divizije”, istakao je.

Podsjetio je da je nakon oslobođenja Jugoslavije nastavio vojnu karijeru u Jugoslovenskoj narodnoj armiji.

“Završio je Višu vojnu akademiju JNA i nalazio se na dužnosti komandanta puka, kao i na raznim štabnim dužnostima u korpusu. Penzionisan je u činu pukovnika JNA”, rekao je Radojević.

Narodni heroj Marko Stanišić umro je 5. decembra 1983. godine u Beogradu, a sahranjen je u Aleji narodnih heroja na Novom groblju.

“Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih visokih jugoslovenskih odlikovanja. Od međunarodnih se ističe Partizanski krst NR Poljske. Ordenom narodnog heroja je odlikovan 10. jula 1953. godine. Ljudske veličine, kakav je bio Marko, se ne smiju i ne mogu zaboravljati, ne samo od savremenika, već i budućih generacija. To su ljudi koji svjedoče o jednom vremenu i jednom narodu”, dodao je predsjednik SOBNOR-a Crne Gore, ukazujući da je naša trajna obaveza da nikada ne zaboravimo one koji su svoje živote položili za slobodu Crne Gore i naše nekadašnje domovine.

“Marko Stanišić je bio veliki čovjek i mi moramo biti ponosni što je takav čovjek potekao sa ovih slobodarskih prostora Crne Gore i koliko god budemo uradili da sačuvamo lik i djelo našeg Marka, da sačuvamo uspomenu na njega, to nikada neće biti dovoljno. Nadamo se da će časni i junački život narodnog heroja Marka Stanišića, biti uzor mladim generacijama i naraštajima. Neka vječno žive sjećanja na ovog velikana rata i revolucije, i neka vječno žive sjećanja slavu NOB-a. Vječna mu slava”, zaključio je Radojević.