Naučnici još nisu utvrdili koliko je ljudi stradalo tokom ovog posljednjeg talasa vrućina, ali prema preliminarnom modelu jednog stručnjaka za epidemiologiju životne sredine, samo u Ujedinjenom Kraljevstvu je tokom vikenda, prije nego što su temperature dostigle vrhunac, zabilježeno oko 250 dodatnih smrtnih slučajeva. Konačan broj žrtava mogao bi biti znatno veći, jer je toplotni udar stigao prije nego što su ljudi stigli da prilagode svoje navike i preduzmu mjere zaštite od visokih temperatura, prenosi Gardijan.

Britanski list piše da vrućine u Evropi odnose više života nego gotovo bilo koji drugi rizik o kojem brinemo – od kriminala do terorističkih napada, sa desetinama hiljada prijevremenih smrti svake godine.

Drugo, sagorijevanje fosilnih goriva je već učinilo toplotne talase toplijim, dužim i smrtonosnijim, jedna studija iz septembra pripisala je dvije od svake tri smrti tokom vrućina u evropskim gradovima klimatskim promjenama. Treće, jednostavne mjere koje bi spasile živote, od kojih su mnoge jeftine ili bi se dugoročno isplatile, uglavnom nisu prisutne u nacionalnim politikama.

Istraživanje evropskih zemalja iz 2024. pokazalo je da samo 21 od 38 ima planove za delovanje u slučaju vrućina. Pretvaranje parkinga u zelene površine i dalje se često smatra radikalnim potezom.

Postoje izuzeci od tog kolektivnog potiskivanja problema, poput sve većeg broja klimatskih skloništa u kojima ljudi mogu da se sklone, rashlade i popiju čašu vode. Evropski gradovi uglavnom nemaju ogromne sportske objekte koji se u SAD i Australiji koriste kao rashladni centri, ali postoje javne zgrade sa klimom, poput škola, muzeja i biblioteka, koje su poznate i lako dostupne.

Klimatska skloništa su postala popularna u Barseloni, gdje ih danas ima više od 400 od kada je lokalni program počeo 2020. godine, a sada su se proširila širom Španije. U decembru je socijalistički premijer Pedro Sančez najavio nacionalnu mrežu klimatskih skloništa kao dio “državnog pakta za borbu protiv klimatske vanredne situacije“. Gradovi širom Evrope ih takođe uvode, a formalne rashladne zone pojavljuju se od Pariza do Beča.

Situacija ipak nije savršena. Skloništa koja funkcionišu samo tokom dana malo pomažu protiv porasta “tropskih noći“ koje sprečavaju da se iscrpljena tijela oporave. Osim toga, ekstremne vrućine ove godine su počele već u maju, ali mnoga klimatska skloništa su planirana da se otvore tek u junu.

U kontinentalnoj Evropi, južna Evropa je najizloženija ekstremnim temperaturama, ali pravi test prilagođavanja toplijem svijetu možda će doći u sjevernoj Evropi. Ulice i zgrade u mediteranskim zemljama već su građene imajući u vidu vrućinu, sa roletnama, tendama, zasenčenim ulicama i javnim fontanama i postoje znaci da se ljudi već prilagođavaju kako bi smanjili rizik. Upravo zemlje sjeverne Evrope, poput Ujedinjenog Kraljevstva, Švajcarske i Norveške, prema studiji iz 2023, doživjeće najveći relativni porast neprijatno visokih temperatura.