“Zašto identična mjera nije bila primijenjena u slučaju Miloša Medenice, koji je, za razliku od Vesne Bratić koja se nije krila, bio uhapšen po međunarodnoj potjernici, koji je već prethodno izbjegavao organe gonjenja, te čije su komunikacije putem nekada zaštićene aplikacije Sky ukazivale na razmišljanja o mogućem bjekstvu? U jednoj od poruka iz 2019. godine, Medenica je svom saradniku i kumu Marku Vučiniću napisao: „Upri kume da vidimo ‘oćemo li u planinu… Za Bg bi odma’ pošao”, na šta je dobio odgovor da u to ne sumnja”, naveo je Leković.

Podsjetio je da je Miloš Medenica označen kao organizator kriminalne grupe, da je tražena kazna od 20 godina zatvora, te je u konačnom prvostepenom presudom osuđen na deset godina zatvora.

“Ako je u slučaju Vesne Bratić procijenjeno da je potreban 24-časovni elektronski nadzor odnosno nanogica, kako je moguće da u slučaju lica sa evidentnim rizikom od bjekstva, odnosno Miloša Medenice, takva mjera nije bila određena? Dakle, Vesni Bratić nanogica, a Milošu Medenici, vođi kriminalne grupe mjera koja mu je širom otvorila vrata bjekstva i slobode”, dodao je on.

Prema njegovim riječima, ostaje otvoreno i drugo ključno pitanje.

“Kako je moguće da se ni nakon više od 20 dana od zahtjeva tužilaštva Vesni Medenici ne određuje pritvor, već joj je određena samo mjera zabrane napuštanja mjesta prebivališta, odnosno opštine? Zato javnost sa pravom traži odgovor na pitanje ko u pravosudnom sistemu Crne Gore i dalje štiti Vesnu Medenicu i njenog sina i po kom osnovu?”, upitao je Leković.