Iz Filmskog centra Crne Gore saopštavaju da će, nakon toga film biti prikazan na festivalu LIFFE – Leskovačkom internacionalnom festivalu filmske režije 17. septembra u 19 časova, u bioskopu Leskovačkog kulturnog centra, u okviru selekcije Poseban tretman.
„Raduje me ritam koji je uspostavljen kada je riječ o putovanju „Crne trube“ kroz festivale, a posebno nas raduje činjenica da ćemo sada vidjeti kako će publika u Srbiji reagovati na film, tim prije što je Srbija jedan od koproducenata „Crne trube“. Zanimljivo mi je i to što će prve projekcije biti u Novom Sadu, a potom u Leskovcu, dakle na dva različita kraja Srbije, pa ćemo imati priliku da osjetimo kako dvije različite sredine reaguju na naš film“, naveo je reditelj filma Bojan Stijović.
Očekuje da će biti mnogo zanimljivih reakcija i komentara, jer „Crna truba“ u velikoj mjeri akcentuje jedan mentalitet koji je ljudima u Srbiji, uslovno rečeno, poznat, ali ipak ne u potpunosti.
“Upravo zbog toga očekujem da će u filmu prepoznati nešto svoje, ali i vidjeti neke stvari koje im možda nisu toliko bliske. Zbog svega toga, veoma me zanima susret filma sa publikom u Srbiji“, zaključio je Stijović.
U filmu „Crna truba“ u glavnim ulogama su Momčilo Otašević i Marko Janketić, a glumačku postavu upotpunjuju Milica Janevski, Strahinja Bubanja, Srđan Grahovac, Vasko Raičević, Gorana Dragašević, Stefan Bošković, Nemanja Dragović, Jovo Petričević, Aleksandar Gilić, Ratka Mugoša, DejanJovićević, Nikola Jovićević i Marko Pogačar.
Scenarista filma je Stefan Bošković, direktor fotografije Dušan Grubin, montažer Dmitar Janjušević, dizajnerka produkcije Dijana Vučinić, kompozitor Ivan Marović, dizajner zvuka Dane Vlaisavljević, a kostimografkinja Lina Leković. Producent je Veliša Popović, dok su koproducenti Vladan Anđelković, Stefan Bošković i Boris Raonić.
„Crna truba“, triler koji kombinuje crni humor i elemente porodične drame, na nedavno završenom 39. Filmskom festivalu Herceg Novi osvojio je nagradu „Živko Nikolić“ za specijalan doprinos filmskom izrazu, koja je uručena Bojanu Stijoviću.
Film je dobio i specijalno priznanje FEDEORA žirija, koji je ocijenio da „u doba raznih identitetskih klackalica, autorski tim ovog filma daje dragocjen podsjetnik da možda možeš otići i možeš izaći iz svoje kuće, ali ta kuća nikad neće izaći iz tebe“, te da je ovo „duboko lična, vješto napisana i izvrsno odglumljena filmska priča“ koja se posebno ističe i „dojmljivim filmskim jezikom, naročito nepredvidljivom, paranoidnom fotografijom“.
U središtu priče je Maksim Grahovac, afirmisani pisac koji se poslije deset godina provedenih u inostranstvu vraća u rodno Grahovo u Crnoj Gori. Povod za njegov povratak su posjeta bratu Niku i rješavanje pitanja porodičnog nasljeđa. Na putu prema selu, međutim, Maksim doživljava saobraćajnu nesreću, nakon koje se njegov dolazak u zavičaj pretvara u niz mračnih i nepredvidivih događaja. Situacija u kojoj su se braća našla postaje sve složenija, primoravajući ih da se, pored posljedica same nesreće, suoče i sa neriješenim dugovima iz prošlosti. Dok selo proslavlja povratak svog najpoznatijeg pisca, Maksim i Niko pokušavaju da prikriju istinu čije bi otkrivanje moglo ozbiljno da ugrozi njihove živote.
Film je podržan od Filmskog centra Crne Gore, Filmskog centra Srbije i Radio-televizije Crne Gore.
