Eva Murati je prva italijanska glumica u potpunosti stvorena pomoću vještačke inteligencije, i odmah po svom „pojavljivanju“ izazvala je ogroman interes javnosti i brojna pitanja o tome kako će izgledati budućnost filma.

Glavna uloga u filmu

Eva tumači glavnu ulogu u kratkometražnom filmu The Last Image, projektu koji se smatra prekretnicom u spoju umjetnosti i tehnologije. Njeno pojavljivanje u Rimu nije bilo samo promotivni gest, već dei eksperimenta koji preispituje granice onoga što danas smatramo glumom.

„Drago mi je što sam u Rimu, u gradu Dolce Vite, filmu koji je omiljeni film moje bake“, izjavila je Eva Murati. Naizgled topla i ljudska rečenica, ali sa dozom ironije – jer je i „Evina baka“ samo dio iste iluzije.

Evu Murati „stvorila“ je kompanija HAI (Human & Artificial Imagination), iza koje stoje Frančesko Grisi, Frančesko Pepe i Stefano Leoni, uz podršku EDI (Effetti Digitali Italiani), jedne od najpoznatijih evropskih kuća za vizuelne efekte.

Njihova ideja nije bila da mašina zamijeni čovjeka, već da pokažu koliko daleko može da ide saradnja između tehnologije i umjetnosti.

„Eva je eksperiment, način da pokažemo potencijale vještačke inteligencije, ali i da istražimo nove granice, bez gubljenja ljudske emocije koja stoji iza svake slike“, poručuju iz HAI-a.

The Last Image je prvi italijanski film u kojem vještačka inteligencija učestvuje u svim fazama stvaranja – od pisanja scenarija i fotografije do postprodukcije.

Novi model filmske produkcije

Režiju potpisuje Frenki Karadona, a produkciju kompanija Film Affair. U realizaciji je učestvovalo više od pedeset stručnjaka – scenarista, reditelja, fotografa i tehničara za vizuelne efekte – koji su zajedno sa vještačkom inteligencijom kreirali potpuno novi model stvaranja filma.

Cilj projekta bio je da se pokaže da vještačka inteligencija može da bude podrška kreativnosti, a ne prijetnja. Da može da poboljša kvalitet i efikasnost rada, ali bez narušavanja umjetničkog integriteta.

Eva kao simbol nove ere

Pojava Eve Murati izazvala je burne reakcije – dok jedni ovu ideju smatraju revolucionarnom i vide u njoj budućnost filma, drugi upozoravaju da bi glumci mogli postati suvišni ako se granica između stvarnog i digitalnog potpuno izbriše.

Slična polemika pokrenuta je i nakon pojave Tili Norvud, još jedne „glumice“ koju je stvorila veštačka inteligencija, a koja je izazvala pravu buru među holivudskim profesionalcima zabrinutim za svoj posao.

Ipak, ono što je neosporno jeste da se granice kinematografije mijenjaju pred našim očima. Eva Murati, iako samo digitalna kreacija, već je postala simbol nove epohe – trenutka kada se umjetnost i tehnologija prvi put ozbiljno prepliću, stvarajući likove koji nisu stvarni, ali izazivaju emocije kao da jesu.

Možda je upravo to budućnost filma – svijet u kojem mašina uči od čovjeka kako da bude čovjek.