Roditelji su mu se razveli kada je imao tri godine, nakon čega se njegova majka Elsi preudala za Harija Grejvsa, koji ga je podstakao da se zainteresuje za muziku.

Još kao dječak suočio se sa ozbiljnim zdravstvenim problemima. Sa šest godina operisao je slijepo crijevo, a komplikacije su ga dovele u desetonedjeljnu komu. U bolnici je proveo gotovo godinu dana. Nekoliko godina kasnije prehlada se razvila u pleuritis, što je izazvalo komplikacije na plućima, pa je ponovo proveo gotovo dvije godine na liječenju.

Tokom djetinjstva imao je čak 12 operacija, a zdravstveni problemi ostavili su mu i trajne alergije i preosjetljivost na hranu.

Zbog dugotrajnog liječenja nije završio školu, pa je veoma rano počeo da radi. Na jednom od poslova upoznao je Roja Traforda, sa kojim je dijelio ljubav prema muzici. Ubrzo im se pridružio i komšija Edi Majls, pa su osnovali bend Eddie Miles Band, kasnije preimenovan u Eddie Clayton and the Clayton Squares.

Godine 1959. pridružio se grupi Rory Storm and the Hurricanes, jednom od najpopularnijih lokalnih bendova. U isto vrijeme Bitlsi su tek gradili svoju karijeru, a za bubnjevima je bio Pit Best. Prema pojedinim navodima, Džon Lenon želio je da ga zamijeni, dijelom zato što nije bio naročito talentovan bubnjar, a dijelom zbog toga što je bio najpopularniji među obožavateljkama.

Bestova majka bila je suvlasnica čuvenog liverpulskog kluba Cavern, u kojem su Bitlsi redovno nastupali. Kada su potpisali prvi diskografski ugovor i napustili klupsku scenu, odlučili su da umjesto Besta angažuju Ringa, koji je bez razmišljanja prihvatio poziv da postane član benda koji će kasnije ući u istoriju.

Ljevoruk bubnjar koji je svirao kao dešnjak

Novi angažman donio mu je dovoljno novca da kupi prsten za svaki prst, pa je upravo po toj navici dobio nadimak Ringo. Iako nije važio za tehničkog virtuoza, bio je poznat po osećaju za ritam i inovativnom pristupu bubnjevima.

Zanimljivo je da je, iako ljevoruk, svirao na bubnjevima postavljenim za dešnjake, što je doprinijelo njegovom prepoznatljivom zvuku. U činele je često stavljao kutiju cigareta kako bi prigušio zvuk, a kada je prestao da puši zamijenio ju je smotanim peškirom.

Osim kao bubnjar, Ringo se istakao i kao pjevač. Otpjevao je nekoliko pjesama Bitlsa, među kojima je najpoznatija “Yellow Submarine”, dok se njegov doprinos na bubnjevima posebno ističe u pjesmi “Rain”.

Poslije raspada Bitlsa započeo je uspješnu solo karijeru. Tokom rada na svojih 18 studijskih albuma uspio je da sarađuje sa sva tri bivša člana benda – Džonom Lenonom, Polom Makartnijem i Džordžom Harisonom, iako ne istovremeno na istim pjesmama.

Jedan od najuticajnijih bubnjara u istoriji

Pored muzike, Ringo se okušao i kao glumac. Osim filmova sa Bitlsima, pojavio se u vesternu “The Blindman” iz 1971. godine, kao i u filmu “200 Motels”, koji je režirao Frenk Zapa, a u kojem je upravo njega i tumačio.

Na snimanju je upoznao glumicu Barbaru Bah, koja mu je postala druga supruga. U braku su od 1981. godine. Bio je blizak prijatelj Kita Muna iz grupe The Who, koji je kasnije učio Ringovog sina Zaka Starkija da svira bubnjeve.

Tokom bogate karijere objavio je i tri knjige, a danas se smatra jednim od najuticajnijih bubnjara u istoriji rok muzike.

Među muzičarima koji su isticali njegov uticaj bio je i bubnjar grupe Dženesis, Fil Kolins, koji je jednom rekao:

„Možete uzeti bilo kog bubnjara današnjice, pustiti mu Ringa i niko od njih ne bi znao šta treba da odsvira.“

Veliki poštovalac Bitlsa bio je i pokojni Lemi Kilmister, frontmen grupe Motorhed, koji je svojevremeno rekao:

“Ko misli da Bitlsi nisu bili žestoki momci, ne zna kako je bilo odrastati u Liverpulu. Ringo je iz Dinglea, a u poređenju s tim kvartom Bronks izgleda kao dječje igralište”.