“U najnovijoj publikaciji Personalna asistencija u Crnoj Gori – pravo osoba s invaliditetom ili elitistička usluga, UMHCG analizira usklađenost nacionalnog okvira sa međunarodnim standardima, stanje u praksi i ključne prepreke za puno uživanje ovog prava, te daje konkretne preporuke za unapređenje zakonskog i institucionalnog okvira”, saopšteno je iz UMHCG.

Nalazi publikacije, navedeno je, ukazuju na ozbiljna sistemska ograničenja koja personalnu asistenciju u Crnoj Gori udaljavaju od njenog ljudskopravaškog značenja.

“Sve navedeno jasno ukazuje na hitnu potrebu za promjenom paradigme. Pozivamo nadležne institucije da preuzmu odgovornost i, svaka u okviru svojih nadležnosti, započnu proces suštinskog usklađivanja zakona i prakse sa Konvencijom o pravima osoba s invaliditetom, posebno uzimajući u obzir i Opšti komentar Komiteta broj 5 u vezi sa članom 19 Konvencije i primjenjujući preporuke koje publikacija iznosi”, ukazano je.

Iako je, kako je navedeno, personalna asistencija definisana Zakonom o socijalnoj i dječjoj zaštiti još 2013, ona u praksi nije dostupna većini osoba s invaliditetom.

“Pravilnici dodatno ograničavaju ovo pravo isključivo na punoljetne osobe koje istovremeno koriste određena materijalna davanja i nalaze se u sistemu obrazovanja ili u radnom odnosu, čime se usluga elitizuje i uskraćuje velikom broju osoba, suprotno Konvenciji. Po javno dostupnim informacijama, trenutno je usluga licencirana za svega 49 korisnika na nivou cijele države, što je neprihvatljivo mali obuhvat, posebno u poređenju sa brojem osoba s invaliditetom smještenih u ustanovama zatvorenog i poluzatvorenog tipa ili onima koji koriste druge usluge čiji cilj i ishod nije samostalno življenje i produktivnost”, saopšteno je iz UMHCG.