Rođena kao Silvija Kornakija 23. januara 1946. godine u Bassano del Grappa, u provinciji Vićenca, a ne u Veneciji kako se navodi u pojedinim biografijama, bila je jedno od poznatih lica italijanske kinematografije krajem šezdesetih i u prvoj polovini sedamdesetih godina.
Rođena je 23. januara 1946. u Basano del Grapa (pokrajina Vićenca) kao Silvija Kornakija. Bila je poznata figura italijanske kinematografije krajem šezdesetih i u prvoj polovini sedamdesetih godina. Sarađivala je sa režiserima poput Alberta Latuađe, Đuzepea Patronija Grifija, Žerara Urija, Luča Fulčija, Luiđija Bazonija i Alberta Sordija, a zatim se povukla iz svijeta filma dok je karijera još bila u usponu.
U godinama koje su uslijedile ostvarila je uloge u nekim od najpoznatijih filmova svoje karijere. Godine 1971. igrala je u filmovima “Gušter u ženskoj koži” (A Lizard in a Woman’s Skin) Lucija Fulcija, “The Fifth Cord” Luigija Bazzonija i “Il corsaro nero” Lorenza Gicca Pallija. Godinu dana kasnije pojavila se u filmu “Afyon – Opium” Ferdinanda Baldija.
Poslije najvećeg uspjeha se povlači
Veliki uspeh stigao je 1974. godine sa filmom “Dok ima rata, ima i nade” (While There’s War There’s Hope), koji je režirao i u kojem je glumio Alberto Sordi. Silvia Monti tumačila je lik Silvije, supruge glavnog junaka Pietra Kjoče, kojeg je igrao Sordi. Njen lik u potpunosti je uživao u visokom životnom standardu i luksuzu koji je suprug mogao da joj priušti zahvaljujući unosnom, ali beskrupuloznom poslu međunarodne trgovine oružjem.
Na vrhuncu popularnosti, dok je njena karijera još bila u punom zamahu, Silvija Monti odlučila je da napusti svijet filma i povuče se iz javnosti.
Nakon odlaska iz kinematografije udala se za venecijanskog grofa Luišija Dona Dela Rosea, sa kojim je dobila dvoje djece, Leonarda i Unu. Poslije oko 25 godina braka, 1994. godine su se razveli, ali su, prema dostupnim informacijama, zadržali odnos zasnovan na međusobnom poštovanju.
Desetog jula 1997. godine nekadašnja glumica ponovo se udala, ovog puta za preduzetnika Karla De Benedetija. Vjenčanje je održano u gradskoj kući u Torinu, uz prisustvo tadašnjeg gradonačelnika Valentina Kastelanija. Fotografija iz tog perioda zabilježila je mladence neposredno nakon ceremonije.
Njihova veza trajala je gotovo tri decenije, daleko od nekadašnje medijske pažnje koja je pratila Silviju Monti tokom glumačke karijere. Posljednjih godina živjela je u Luganu, u Švajcarskoj, gdje je i provela poslednji dio života.
