U istraživanju su analizirane plate 13,5 miliona radnika u devet zemalja, uključujući Dansku, Francusku, Njemačku, Holandiju, Norvešku, Španiju i Švedsku, u periodu od 2016. do 2019. godine.

Tri četvrtine ove razlike u platama rezultat je ograničenog pristupa bolje plaćenim poslovima, dok je samo jedna četvrtina razlike pripisana razlikama u platama između migranata i domaćih radnika koji obavljaju isti posao, prenosi Euronews.

U Španiji je razlika u platama iznosila više od 29 odsto, što je najviše među svih sedam evropskih zemalja obuhvaćenih istraživanjem. Stranci čine 13 odsto radne snage u Španiji i doprinose ekonomskom rastu i povećanju broja stanovnika.

U Norveškoj, Njemačkoj, Francuskoj i Holandiji, imigranti zarađuju između 15 i 20 odsto manje od domaćeg stanovništva.

U Švedskoj – zemlji u kojoj mnogi imigranti rade u javnom sektoru – razlika iznosi svega 7 odsto.

Porijeklo imigranata takođe ima značajan uticaj.

Najveće prosječne razlike u zaradi imaju lica porijeklom iz podsaharske Afrike (26,1 odsto) i sa Bliskog istoka i sjeverne Afrike (23,7 odsto).

Imigranti iz Evrope, Sjeverne Amerike i drugih zapadnih zemalja imali su znatno manju razliku u prihodima u odnosu na domaće radnike – u prosjeku svega 9 odsto.

Međutim, djeca imigranata imala su znatno manji jaz u zaradi – u prosjeku su zarađivala 5,7 odsto manje od radnika čiji su roditelji rođeni u zemlji. Razlike u platama između domaćih radnika i djece imigranata na istim poslovima su ujednačeno vrlo male – manje od 2 odsto u svim analiziranim zemljama.

Kako smanjiti jaz u zaradi?

Prema najnovijim podacima Eurostata iz 2023. godine, čak 39,4 odsto državljana porijeklom van EU bilo je prekvalifikovano za poslove koje obavljaju – što znači da rade poslove ispod nivoa svoje stručne spreme.

Studija McKinsey-a pokazuje da bi poboljšanje socijalne mobilnosti moglo povećati BDP evropskih zemalja za 3 do 9 odsto i istovremeno zatvoriti jaz u vještinama koji se očekuje do 2030. godine – i to bez potrebe za dodatnom obukom ili prekvalifikacijom.

Istraživači studije ističu da se niz mjera može primijeniti kako bi se efikasno smanjila segregacija na tržištu rada, uključujući: kurseve jezika, stručnu obuku, programe pomoći pri traženju posla koji direktno povezuju radnike s poslodavcima, bolji pristup domaćem obrazovanju, i priznavanje stranih kvalifikacija.

Neke zemlje EU već su počele s konkretnim inicijativama.
Njemačka je 2024. godine usvojila Zakon o kvalifikovanoj imigraciji, koji omogućava stranim diplomcima da rade dok čekaju formalno priznavanje svojih diploma.

Francuska je ove godine reformisala svoju dozvolu boravka “Carte Talent”, s ciljem da privuče visoko kvalifikovane strane stručnjake, posebno u oblastima s nedostatkom radne snage, poput zdraavstva.

„Ovakve politike omogućavaju da strani radnici daju puni doprinos, a da zemlje ostvare koristi u vidu veće produktivnosti, viših poreskih prihoda i smanjenja nejednakosti“, naveli su autori istraživanja Marta M. Elvira, Ar Ski Hermansen i Endru Pener.

„Pametna imigraciona politika ne završava se na granici – ona tu tek počinje“, ističu.